A-
An-
Tanım
Terminolojik kökenli bir ön ek olup, takip ettiği kelime kökünün ifade ettiği niteliğin, durumun veya işlevin tamamen yokluğunu veya eksikliğini belirtir.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik psikolojide 'an-ti sosyal' veya 'an-ksiyete' gibi türevlerde ya da 'an-omi' (kuralsızlık) kavramında görüldüğü üzere, psikopatolojik tablonun temelindeki eksikliği veya kaybı etiketlemek için kullanılır.
Derin Analiz
Nörobilim, psikiyatri ve tıp terminolojisinde bir kökün önüne gelerek patolojik bir eksikliği veya işlev kaybını niteleyen en temel öneklerden biridir. Örneğin 'hedonya' (haz alma kapasitesi) kelimesinin başına geldiğinde 'anhedonya' (haz yitimini) türetir. Dilbilimsel ve etimolojik kökeni itibarıyla bilimsel sınıflandırmalarda nosolojik kategorilerin (hastalık sınıflamalarının) isimlendirilmesinde yapı taşı işlevi görür. Bu tür önekler, klinik olguların fenomenolojik tanımının hızlı, evrensel ve hatasız bir şekilde yapılmasını sağlar.
Etimoloji
Antik Yunanca 'an-' (ἀν-) ön eki; kelime başlarında sessiz harflerden önce 'a-' (ἀ-) olarak kullanılan, 'yokluk', 'olmama', 'mahrumiyet' veya 'karşıtlık' bildiren bir olumsuzluk ekidir.
Karıştırmayın
Genellikle 'anti-' ön ekiyle karıştırılır; 'anti-' doğrudan zıtlık, karşıtlık veya düşmanlık (örneğin antagonist, antisosyal) bildirirken, 'an-' / 'a-' ön eki doğrudan yokluk veya yoksunluk (örneğin agnozi, anomi) anlamına gelir.