Çevre Psikolojisi

Doğaya ve belirli canlı türlerine karşı duyulan irrasyonel korku ve kaçınma eğilimi ile insanın kendini yapay ortamlara ve teknolojiye kapatma dürtüsü.

Belirli ve homojen çevresel koşullara sahip, belirli bir canlı topluluğuna yaşam alanı sunan coğrafi ve fiziki bölge.

Bireyin, aşırı veya istenmeyen çevresel uyaranlar üzerinde kontrol sağlama yönündeki tekrarlayan çabaları başarısızlıkla sonuçlandığında öğrenilmiş çaresizlik geliştireceğini öne süren kavram.

İnsan zihni ile doğal çevre arasındaki dinamik etkileşimi inceleyen ve benmerkezci düşünce biçiminden ekosantrik bir perspektife geçişi savunan disiplinlerarası alan.

Yerel hava kirliliği seviyelerine karşı, sağlık ve estetik yargılar üzerindeki etkilere duyarsızlaşma yoluyla gelişen alışma süreci.

Bireyin mevcut alanını ihtiyaçları için yetersiz algıladığı yüksek nüfus yoğunluklu ortamlarda ortaya çıkan psikolojik gerilim ve stres durumu.

Suç oranlarını düşürmek ve güvenlik algısını artırmak amacıyla paylaşılan bölgelerin, gözetlenebilirliğin ve mülkiyet işaretlerinin bilinçli olarak tasarlandığı mimari ve kentsel planlama ilkeleri bütünü.