Nöroanatomi

Vücudun, bir yapının ya da geometrik şeklin uzunlamasına veya merkezî ekseniyle ilgili olan durumu ifade eder.

Anüs ve dış üreme organlarının (genitalya) bulunduğu anatomik bölgeyi tanımlayan sıfattır.

Beyindeki lateral ventriküllerin frontal lob içine uzanan ön bölümü veya omuriliğin iskelet kaslarını kontrol eden motor nöronları içeren ön gri madde sütunu.

Beynin tabanındaki Willis Poligonu'nun ön kısmında, iki anterior serebral arteri birbirine bağlayan kritik kısa çaplı damar.

İnternal karotid arterin arka dalı olarak uzanan, lateral ventrikülün koroid pleksusu ile birlikte hipokampus, talamus ve amigdala gibi derin limbik yapılara oksijenli kan taşıyan nispeten dar çaplı serebral arter.

Serebral korteksten omuriliğe inen ve özellikle gövde ile boyun kaslarının istemli hareketlerini koordine eden inen motor sinir lifi demeti.

Merkezi sinir sistemini çevreleyen üç beyin zarından (meninks) ortada yer alanı ve bu dokunun mikroskobik ağsı mimarisi.

Filogenetik olarak en eski ikinci serebral korteks bölgesi olup, insan beyninde hipokampusu oluşturan üç katmanlı yapıyı ifade eder.

İki vertebral arterin birleşmesiyle oluşan ve beyin sapı ile serebrumun arka kısımlarına oksijen zengini kan taşıyan ana kafa tabanı atardamarı.

Serebellar hemisferleri pons ve mesensefalona bağlayan, ağırlıklı olarak efferent lifler içeren superior serebellar pedinkülün tarihi ve anatomik adı.

Kafatasında frontal kemik ile iki parietal kemiği birleştiren sütürlerin (koronal ve sagittal sütürlerin) kesiştiği anatomik referans noktası.

Yanağı sıkıştıran, çiğneme, konuşma ve gülümseme sırasında ağız köşesini geri çeken yüzün derin kası.

Beyin sapının pons yapısı ile bu yapıya komşu olan medulla oblongata bölümünü kapsayan anatomik bölge.

Medulla oblongata içerisinden geçen ve beyinsapı boyunca uzanan retiküler formasyon bölgesidir.

Medulla oblongata'nın dorsal yüzeyinde, dördüncü ventrikül tabanının en alt ve sivri kaudal ucu.

Omuriliğin tabanından aşağıya doğru uzanan ve bir atın kuyruğunu andıran sinir kökleri demetidir.

Medulla oblongata'nın arka yüzünde, fasciculus gracilis'in sonlandığı alanda yer alan ve gracile nucleus'un oluşturduğu dış kabarıklık.

Orta beynin (mesensefalon) ventral kısmını oluşturan, serebral pedinküllerin ön bölümündeki büyük motor lif demetidir.

Omuriliğin arka kordonlarının yanal bölümünü oluşturan, enine kesitte kama biçiminde görünen ve üst ekstremiteden gelen proprioseptif ile dokunma duyusu liflerini taşıyan yükselen bir sinir lifi demetidir.

Medulla oblongata'da yer alan ve üst ekstremiteden gelen proprioseptif ile ince dokunma duyusu sinyallerini işleyerek talamusa ileten somatosensoriyel röle merkezi.

Yarım daire kanallarının ampullalarındaki crista yapısının üzerinde yer alan ve uzaysal yönelim algısında kritik rol oynayan jelatinimsi kubbe şeklindeki yapı.

Merkezi sinir sisteminde sinir liflerinin veya yolların orta hatta bir taraftan diğer tarafa 'X' harfi formunda çapraz geçiş yapması.

Locus ceruleus'tan kaynaklanan ve merkezi tegmental yol ile birleşerek medial önbeyin demetini oluşturan assosiyatif sinir lifi demeti.

Vücudun veya bir yapının sırt (dorsal) bölgesinden karın (ventral) bölgesine doğru uzanan veya yönelen eksen.

Orta beyinde yer alan ve gözün siliyer kası ile göz bebeği büzücü kasına parasempatik lifler sağlayarak görsel akomodasyonu ve pupilla refleksini yöneten küçük sinir hücreleri kümesidir.

Vas deferens ile seminal vezikülün kanalının birleşmesiyle oluşan ve prostat bezi içinden geçerek üretraya açılan çift taraflı üreme kanalı.

Memelilerin orta kulak boşluğunda yer alan, kulak zarı titreşimlerini iç kulaktaki sıvı dalgalarına mekanik olarak ileten insan vücudunun en küçük üç kemiğidir.

Her bir serebral hemisferin medial yüzeyinde yer alan, oksipital lobun posterior ucundan parieto-oksipital sulkusa kadar uzanan derin oluk.

Serebrospinal sıvının (BOS) üretiminden sorumlu, serebral ventriküllerin iç yüzeyini döşeyen yüksek düzeyde vaskülarize doku yapısı.

Vücudu veya beyni ön ve arka (anterior ve posterior) bölümlere ayıran dikey düzlem boyunca yapılan kesit.

Serebral korteksin histolojik olarak farklıleşmiş ve belirli nöronal tipleri içeren yatay hücre katmanlarının her biri.

Beyni ve omuriliği saran üç meninks katmanının en içte yerleşmiş olanı, nöral dokunun girintilerini ve çıkıntılarını birebir takip eden en ince vaskülarize zardır.

Kafatası tabanında yer alan, kalburumsu delikli yapısıyla koku sinir liflerinin burun boşluğundan bulbus olfactorius'a geçişine izin veren kalbursu kemik lameli.

Anatomide dış kulağın görünen kepçe kısmını veya kalbin atriyumlarına komşu kulakçık şeklindeki kesecikleri tanımlayan yapı.

Anatomi ve biyolojide kama biçiminde veya üçgenimsi yapıları tanımlamak için kullanılan morfolojik bir terim.

Medulla oblongata'nın dorsal yüzeyinde yer alan ve derin duyu bilgilerini üst merkezlere taşıyan nukleus kuneatus'un oluşturduğu anatomik kabarıklık.

Omuriliğin gri komissürünün hemen önünde, orta hattı çaprazlayan sinir liflerinden oluşan miyelinli akson demeti.

Omuriliğin merkezinde yer alan ve beyin-omurilik sıvısını (BOS) barındıran mikroskobik tübüler boşluk.

Serebral kortekste yer alan, frontal lob ile parietal lobu ve buna bağlı olarak istemli hareket merkezini somatosensoriyel alandan ayıran belirgin anatomik oluk.

Anatomi ve tıbbi terminolojide 'baş' veya 'kafa' bölgesini ifade eden ön ek.

Beyincik korteksini alt bölümlere ayıran ince ve paralel yaprak biçimli kıvrımların bütünü.

Beyinciği (cerebellum) beynin diğer temel bölgelerine (orta beyin, pons ve medulla oblongata) bağlayan üç ana sinir lifi demeti.

Beyincik ile ponsun birbirine temas ettiği ve kraniyal sinirlerin beyin sapına giriş yaptığı kritik anatomik bölge.

Beynin üçüncü ve dördüncü ventriküllerini birbirine bağlayan, beyinsapı (midbrain) içerisinden uzanan ve beyin-omurilik sıvısı (BOS) akışını sağlayan dar kanal.

Beyin içinde yer alan, beyin-omurilik sıvısı (BOS) ile dolu birbiriyle bağlantılı boşluklar sistemi.

Tıbbi ve anatomi terminolojisinde beyin ile ilgili yapıları veya işlevleri niteleyen kök ön ek.

Üstteki dört servikal sinirin ventral köklerinden oluşan ve boyun ile omuz bölgesinin motor ve duyusalinnervasyonunu sağlayan sinir ağı.

Anatomide, özellikle uterusun vajinaya uzanan boyun kısmını veya bir dişin taç ile kök arasındaki daralmış bölgesini tanımlayan boyun benzeri yapı.

Gözün arka kamarasına doğru uzanan, siliyer cismin katlantılı yapıları olup aköz hümör üretiminden ve lens zonüllerinin tutunma yüzeyini sağlamaktan sorumlu anatomik yapıdır.

Beynin üçüncü ve dördüncü ventriküllerinin tabanında yer alan, kan-beyin bariyerinin dışında kalan ve yüksek geçirgenliğe sahip kılcal damarlar barındıran dört küçük nörolojik yapı.

Anatomide genişlemiş bir boşluğu (beyindeki cisterna magna gibi), hücresel biyolojide ise Golgi aygıtı ve endoplazmik retikulum içindeki yassılaşmış membranöz kesecikleri ifade eden terim.

Orta beyin düzeyinde yer alan ve üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlayan, beyin-omurilik sıvısının akışını sağlayan dar anatomik kanal.

Beynin tabanında yer alan ve serebral hemisferleri besleyen ana atardamar halkasını oluşturan anastomoz ağı.