İatrofizik Ekolü
İatrophysical School Of Thought
Tanım
17. yüzyılda tıp bilimini matematiksel ilkeler ve mekanik yasalar temelinde açıklamaya çalışan, insan bedenini ise kartezyen bir makine olarak ele alan düşünce akımıdır.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik bir kardiyoloji veya nöroloji laboratuvarında, kalbin pompalama gücünün veya akışkan dinamiklerinin fiziksel yasalarla hesaplanması, iatrofizik ekolün modern tıp teknolojisindeki en somut tezahürüdür.
Derin Analiz
Tarihsel olarak bu ekol, René Descartes'ın beden-zihin düalizminin ve mekanik evren anlayışının biyolojik bilimlere doğrudan bir yansımasıdır. Fizyolojik süreçlerin tamamen hidrolik, pnömatik ve mekanik prensiplerle işlediğini öne sürer; kan basıncından kas kasılmalarına kadar her türlü canlı hareketini fiziksel denklemlerle açıklamayı hedefler. Termometrenin tanısal bir araç olarak tıp alanına girmesi ve sirkülasyon sisteminin fiziksel boru hatları gibi modellenmesi bu paradigmanın ürünüdür. Çağdaş psikofizyoloji ve nörogörüntüleme tekniklerinin kökenleri de insan organizmasını kantitatif verilerle ölçülebilir bir sistem olarak gören bu mekanik vizyona dayanır.
Etimoloji
Yunanca 'iatros' [hekim, doktor] + 'physikos' [doğa bilimi, fiziksel] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir; 17. yüzyıl bilim devriminde tıp ve fizik bilimlerinin entegrasyonunu ifade eder.
Karıştırmayın
İatrokimya ekolü (iatrochemistry) ile sıklıkla karıştırılır; iatrokimya organizmanın işleyişini kimyasal reaksiyonlar ve farmasötik maddelerle açıklarken, iatrofizik tamamen mekanik ve matematiksel kuvvetlere odaklanır.