Nöropsikoloji ve Biyolojik Psikoloji

Üst veya alt çene kemiklerinin diş yuvalarını (alveolleri) içeren kavisli kemik çıkıntısıdır.

Fetal kromozomal anomalileri ve cinsiyeti belirlemek amacıyla, gebelik sırasında karın duvarından uterus içine iğneyle girilerek amniyotik sıvının toplanması yöntemi.

Diğerleri üzerinde etki veya kontrol kurma eğilimi; nörolojide serebral hemisferlerin, genetikte ise alellerin fenotipik üstünlüğünü ifade eden çok boyutlu kavram.

Pekiştirme duyarlılığı kuramında ceza, cezasız kalma ve yenilik sinyallerine yanıt vererek olumsuz sonuç doğurabilecek davranışları ve hedefe yönelik hareketleri durdıran nörobiyolojik mekanizma.

Bireyin çevresel uyaranlara veya içsel stresörlere karşı istemsiz ve alışkanlık haline gelmiş bir kas-iskelet gerilimiyle tepki vermesi, böylece somatik patolojilere zemin hazırlaması durumu.

Ağız içindeki kalıcı dişlerin sürüt ve gelişim sayısına dayanarak bireyin fizyolojik olgunlaşma düzeyini saptayan bir biyolojik yaş ölçütüdür.

Ses dalgalarının veya diğer işitsel uyarıcıların periferik işitme sisteminde tetiklediği temel duyusal alımlama süreci.

Tıbbi ve anatomi terminolojisinde doğrudan 'kalp' anlamına gelen ve genellikle bir durum, yapı veya süreci nitelemek için kullanılan birleşik kök.

Vücut dokularında, hücreler arası boşluklarda veya organlarda aşırı sıvı birikimi sonucunda ortaya çıkan patolojik şişlik durumu.

Hücre içi sinyal iletiminde birincil sinyallerin etkisini hücre içine taşıyan kritik bir ikincil haberci moleküldür.