Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Duygunun Aktivasyon Teorisi

Activation Theory Of Emotion

Tanım

Duyguların, elektroensefalografi ile ölçülebilen retiküler formasyon nöral uyarılması ile buna eşlik eden kortikal ve talamik uyanıklık düzeylerindeki değişimler olarak tanımlandığı teorik yaklaşımdır.

Örnek Vaka / Uygulama

Laboratuvar ortamında beklenmedik işitsel bir uyarıya maruz kalan bir deniğin EEG kayıtlarında alfa dalgalarından beta dalgalarına ani geçiş gözlenmesi ve talamokortikal uyanıklık artışının tespit edilmesi, bu teorinin ampirik karşılığını oluşturur.

Derin Analiz

Bu teorik model, duygusal durumları soyut enerji harcamalarından somut nörofizyolojik göstergelere indirgeme çabasının bir ürünüdür. Retiküler formasyonun aktivasyon derecesi ve bunun elektroensefalografi (EEG) yansımaları, uyarılmışlık (arousal) seviyesinin temel belirleyicisi olarak ele alınır. Erken dönem enerji harcama modellerinin ölçüm zorluklarını aşmak amacıyla geliştirilmiş, talamokortikal devrelerin uyarılma düzeyini temel alan ampirik bir temele dayanır. Sinirbilimsel açıdan, beyin sapı retiküler aktivasyon sisteminin (RAS) yukarı yönlü projeksiyonlarının duygu deneyiminin yoğunluğunu belirlemedeki rolünü vurgular.

Etimoloji

Latince 'activare' [faaliyete geçirmek, hareketlendirmek] ve Yunanca 'theoria' [inceleme, gözlem] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

James-Lange Teorisi (duyguyu periferik otonomik tepkilere odaklar, bu teori ise merkezi sinir sistemi ve retiküler uyarılmaya odaklanır) ve Cannon-Bard Teorisi (duygusal tepkinin talamik merkezli eşzamanlı çıkışını inceler).