Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Elektroensefalografi

Electroencephalography (EEG)

Tanım

Kafa derisine yerleştirilen elektrotlar aracılığıyla beynin elektriksel aktivitesini amplifiye ederek kaydeden ve beyin dalgalarını incelemeyi sağlayan elektrofizyolojik yöntem.

Örnek Vaka / Uygulama

Nöroloji kliniğinde temporal lob epilepsisinden şüphelenilen bir hastaya uygulanan rutin 21 kanallı EEG kaydında, sağ temporal bölgede (F8-T4 derivasyonlarında) keskin dalga ve yavaş dalga deşarjlarının (spike-and-wave) paroksismal olarak izlenmesi, nöbet odak lokalizasyonunu klinik olarak doğrular.

Derin Analiz

Elektroensefalografi, nöron popülasyonlarının postsinaptik potansiyellerinden doğan elektriksel akımların makroskopik düzeyde haritalandırılmasını sağlar. Serebral korteksin özellikle piramidal hücrelerinin dendritik polarizasyon değişimlerini yansıtan bu yöntem, milisaniye düzeyinde yüksek zamansal çözünürlüğe sahiptir; ancak uzaysal çözünürlüğü fNIRS veya fMRI gibi hemodinamik yöntemlere kıyasla daha sınırlıdır. Klinik pratikte epileptiform deşarjların tespiti, uyku evreleme çalışmaları (polisomnografi bileşeni olarak), ensefalopatilerin değerlendirilmesi ve beyin ölümünün saptanmasında temel tanı aracıdır. Bilişsel sinirbilimde ise olayla ilişkili potansiyeller (ERP) aracılığıyla algı, dikkati ve bellek süreçlerinin zamansal dinamikleri çözümlenir.

Etimoloji

Modern Latince kökenli bir bileşiktir; Yunanca 'ēlektron' (kehribar, elektrik) + 'enkhefalos' (beyin: 'en' [içinde] + 'kephalē' [baş]) + 'graphein' (yazmak, kaydetmek) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Manyetik Ensefalografi (MEG) ile sıkça karıştırılır; MEG manyetik alanları ölçerken EEG elektriksel potansiyel farklarını kaydeder. Ayrıca yapısal beyin görüntüleme yöntemleri olan MRI ve BT'den farklı olarak anlık fonksiyonel elektriksel aktiviteyi ölçer.