Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Serebral Korteks

Cerebral Cortex

Tanım

Serebral hemisferlerin dış yüzeyini kaplayan, dil, öğrenme, algı ve planlama gibi üst düzey bilişsel işlevlerden sorumlu gri madde katmanı.

Örnek Vaka / Uygulama

Yabancı bir dilde karmaşık bir makale okurken veya stratejik bir planı yaparken, serebral korteksin prefrontal ve temporal lobları anlama, mantık yürütme ve yürütücü işlevleri koordine etmek üzere yoğun bir elektriksel ve kimyasal aktivite sergiler.

Derin Analiz

Serebral korteks, evrimsel süreçte en üst düzey gelişimi insan türünde gösteren, nöral ağların ve sinaptik entegrasyonun merkezidir. Yaklaşık 1.5 ila 5.0 mm kalınlığında değişen bu yapı, sülkus ve girus adı verilen kıvrımlı mimarisi sayesinde sınırlı kranial hacimde maksimum yüzey alanı kazanır. Sitomimari açısından ağırlıklı olarak altı katmanlı neokorteksten ve daha ilkel yapıdaki allokorteksten meydana gelir. Brodmann alanları haritalandırması, bu katmanlardaki hücre yoğunluğu ve dizilim farklılıklarına dayanarak işlevsel özelleşmeleri sınıflandırmada temel referanstır.

Etimoloji

Latince 'cerebrum' [beyin] + 'cortex' [kabuk, kabuksu dış katman] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Subkortikal yapılar (örn: bazal ganglionlar, talamus) ile sıkça karıştırılır; ayırt edici temel fark serebral korteksin beynin en dış yüzeyini örtmesi ve daha yeni evrimleşmiş üst düzey bilişi yönetmesidir.