Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Serebral

Cerebral

Tanım

Beyne, özellikle de beyin yarımkürelerini oluşturan serebruma ait veya onunla ilgili olan durumları ifade eden anatomik ve tıbbi sıfat.

Örnek Vaka / Uygulama

Nöroloji kliniğinde çekilen bir MR (Manyetik Rezonans) raporunda 'serebral hemisferlerde yaygın atrofi izlenmektedir' ifadesi, hastanın beyin korteksinde ve altındaki yapılarında yaşa veya patolojiye bağlı hacim kaybı olduğunu gösterir.

Derin Analiz

Nöroanatomik bağlamda serebral terimi, merkezi sinir sisteminin en üst düzey entegrasyon merkezi olan serebrum yapılarını niteler. Serebral korteks, bazal ganglionlar ve ilişkili beyaz madde yollarını kapsayan bu alanlar; bilinçli düşünce, istemli hareketlerin başlatılması, duyusal işleme, dil ve üst düzey bilişsel işlevlerin merkezidir. Klinik pratikte serebral iskemi, serebral palsi veya serebral ödem gibi patolojilerde beyin dokusunun bu anatomik bölgesindeki işlev bozukluklarını tanımlamak için temel bir niteleyici olarak kullanılır. Bilişsel psikolojide ise duygusal tepkilerden ziyade entelektüel, analitik ve zihinsel süreçlere dayanan yaklaşımları tanımlamak amacıyla mecazi bir dille de kendine yer bulur.

Etimoloji

Latince 'cerebrum' (beyin, kafa tası) kelimesinden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Serebellar (beyincikle ilgili olan) ve spinal (omurilikle ilgili olan) terimleriyle karıştırılır. Serebral kelimesi doğrudan büyük beyin (serebrum) yapılarına odaklanırken, serebellar denge ve motor koordinasyon merkezini niteler.