Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İnterlökin

İnterleukin

Tanım

Lenfositler, monositler ve makrofajlar tarafından salgılanarak bağışıklık sistemini düzenleyen, enflamatuar yanıtları ve hematopoezi yöneten bir sitokin alt grubudur.

Örnek Vaka / Uygulama

Romatoid artrit tanısı almış bir hastada, eklem içi dokularda aşırı salgılanan pro-enflamatuar interlökinlerin sinyal yollarını bloke etmek amacıyla biyolojik ajanlar (monoklonal antikorlar) uygulanır; bu sayede otoimmün yıkım baskılanır.

Derin Analiz

İnterlökinler, bağışıklık sistemi hücrelerinin birbirleriyle sinyalleşmesini sağlayan peptit yapılı moleküler aracıcılardır. Sayısal olarak (IL-1'den IL-17 ve ötesine) sınıflandırılan bu aile, immün yanıtın başlatılmasından sonlandırılmasına kadar kritik evreleri denetler. Nöropsikiyatri ve psikoimmünnoloji ekseninde, özellikle pro-enflamatuar interlökinlerin (örneğin IL-1 ve IL-6) kan-beyin bariyerini aşarak nöroenflamasyona yol açtığı ve major depresif bozukluk, kronik yorgunluk sendromu ile nörodejeneratif süreçlerin patofizyolojisinde kritik rol oynadığı ampirik çalışmalarla gösterilmiştir. Klinik farmakoloji, otoimmün hastalıkların tedavisinde bu sitokinlerin bloke edilmesini veya anti-enflamatuar profilli interlökinlerin (örneğin IL-10) terapötik olarak kullanılmasını hedeflemektedir.

Etimoloji

Latince 'inter-' [arasında] + 'leukocytes' [akyuvarlar, beyaz kan hücreleri] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir; hücresel iletişim kuran lökositler arası molekülleri ifade eder.

Karıştırmayın

İnterferonlar ve kemokinler ile karıştırılır; interferonlar temel olarak viral enfeksiyonlara direnç sağlarken, kemokinler hücrelerin kimyasal yönelimli göçünü (kemotaksi) tetikler. İnterlökinler ise daha geniş bir immün hücreler arası iletişim spektrumuna sahiptir.