Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İletişim

Communication

Tanım

Bilginin, duygunun, tutumun veya zihinsel durumun sözel ya da sözel olmayan yollarla bir kaynaktan alıcıya aktarılması ve ortak bir anlam üretilmesi sürecidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir görüşmede terapistin, danışanının hem kurduğu cümleleri (sözel) hem de kaçınma reaksiyonlarını ve mikro ifadelerini (sözel olmayan) eşzamanlı olarak gözlemleyip anlamlandırması ve bu süreçte ortak bir sağaltım zemini yaratması.

Derin Analiz

Bilişsel bilimler ve nöropsikoloji bağlamında iletişim, karmaşık sinir ağlarının (özellikle ayna nöron sisteminin, Broca ve Wernicke merkezlerinin) ortak bir kod havuzunda senkronize olmasını gerektiren çok katmanlı bir bilişsel süreçtir. Yalnızca bir sinyal iletimi olmayıp, alıcının zihinsel modelinde göndericinin niyetini ve duygu durumunu simüle etme kapasitesini (zihin kuramı - theory of mind) içerir. Psikopatolojide, örneğin otizm spektrum bozukluğu veya şizofreni gibi tablolarda iletişim mekanizmalarındaki bozulmalar, sosyal bilişin ve pragmatik dil becerilerinin zayıflamasıyla doğrudan ilişkilidir.

Etimoloji

Latince 'communicare' (paylaşmak, ortak etmek, kılmak) fiilinden türetilmiştir; kökenindeki 'communis' (ortak, müşterek) kelimesine dayanır.

Karıştırmayın

Enformasyon transferi veya bilgi aktarımı ile karıştırılır; aradaki temel fark, enformasyonun tek yönlü bir veri yığını olması, iletişimin ise alıcı tarafından kodun çözülmesini ve karşılıklı etkileşimle anlam üretilmesini zorunlu kılmasıdır.