Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Ayna Belirtisi

Mirror Sign

Tanım

Bireyin yansıtıcı yüzeylere aşırı ve uzun süreli bakma eğilimi ya da aynadaki yansımasını tanıyamama durumu olarak kendini gösteren klinik bulgu.

Örnek Vaka / Uygulama

74 yaşında Alzheimer teşhisi konulan bir hasta, evindeki aynanın karşısına geçip yansımasındaki kişiye 'evinde ne aradığını' sormakta ve aynadaki yabancının gitmesi için yüzeye vurmaktadır.

Derin Analiz

Ayna belirtisi, nöropsikiyatri ve klinik psikolojide iki farklı fenotipik görünümle karakterizedir. İlk olarak Paul Abely tarafından 1927'de şizofreninin erken evre belirtisi olarak tanımlanan formunda, hasta aynada ya da camlarda kendine uzun süre bakar; bu durum bazen yansımayla konuşma veya katatonik duruşlarla birliktedir. İkinci ve daha yaygın modern kullanımda ise orta ila ileri evre demans (özellikle Alzheimer hastalığı) vakalarında görülen, hastanın aynadaki kendi yansımasını bir yabancı olarak algılaması ve ona yabancılaşması halidir. Parietal lob işlev bozuklukları, görsel agnoziler ve benlik algısının nöral ağlardaki (özellikle sağ hemisfer ve varsayılan mod ağı) bozulmasıyla fizyopatolojik temelleri açıklanır.

Etimoloji

İngilizce 'mirror' (ayna, Latince *mirari* [hayret etmek, bakmak] kökünden) ve 'sign' (belirti, Latince *signum* [işaret, alamet]) kelimelerinin birleşiminden oluşur.

Karıştırmayın

Capgras sendromu (tanıdık kişilerin yerini ikamelerin aldığına inanma) ile karıştırılabilir; ayna belirtisi özellikle benlik imgesinin tanınamamasına odaklanır.