Hipofrontalite
Hypofrontality
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Şizofreni tanısı almış bir bireyin nöropsikolojik test bataryalarındaki yürütücü işlevler ve planlama alt testlerinde beklenenden düşük performans sergilemesi ve işlevsel nörogörüntüleme (fMRI) seanslarında prefrontal korteks alanlarında tipik BOLD sinyal artışının gözlenmemesi.
Derin Analiz
Hipofrontalite, prefrontal korteksteki serebral kan akımının ve metabolik aktivitenin bazal düzeyin altına düşmesini tanımlayan nörobiyolojik bir olgudur. Prefrontal korteks; yürütücü işlevler, çalışma belleği, dürtü kontrolü, karar verme ve sosyal biliş gibi üst düzey bilişsel süreçlerin merkezidir. Bu bölgedeki hipoaktivite, Ingvar ve Franzén tarafından 1974 yılında şizofreni hastalarında xenon kan akımı tekniğiyle gösterilmiştir. Klinik pratikte şizofreni, DEHB, bipolar bozukluk ve majör depresif bozukluk gibi çeşitli psikiyatrik ve nörolojik tabloların nörobiyolojik profillerinde karşımıza çıkabilmektedir. Ancak bu durumun etiyolojik bir neden mi yoksa eşlik eden ikincil bir belirteç mi olduğu konusu, ampirik literatürde tartışmalılığını korumaktadır.
Etimoloji
Yunanca 'hypo-' [altında, düşük] + Latince 'frons' [alın, ön bölge] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir; frontal lob aktivitesinin azalmasını ifade eder.
Karıştırmayın
Frontal atrofi (yapısal doku kaybı ile karakterizedir; hipofrontalite ise işlevsel/metabolik bir aktivite düşüşüdür ve doku kaybı olmaksızın da görülebilir).