Tanısal Odyometri
Diagnostic Audiometry
Tanım
İşitme kaybının tipini, derecesini ve işitsel sistemin patolojik yerini belirlemek amacıyla kullanılan bir dizi objektif ve subjektif değerlendirme yöntemi.
Örnek Vaka / Uygulama
65 yaşında bir hastanın, son birkaç yıldır artan yüksek frekanslı işitme kaybı ve çınlama (tinnitus) şikayetleriyle başvurduğu senaryoda; tanısal odyometri ile yapılan saf ses hava ve kemik yolu ölçümleri, hastada bilateral sensörinöral tipte işitme kaybı olduğunu doğrular ve timpanometri ile kulak zarı patolojileri elimine edilir.
Derin Analiz
Tanısal odyometri, periferik ve merkezi işitme yollarının işlevselliğini inceleyen klinik bir odyoloji alt dalıdır. Saf ses odyometrisi, konuşma odyometrisi, timpanometri ve akustik refleks testleri gibi birincil araçları kapsar. İşitme kaybının iletim tipi, sensörinöral tip veya mikst tip olarak ayırt edilmesinde kritik rol oynar. Koklear patolojileri retrokoklear lezyonlardan (örneğin akustik nörinom) ayırmak için elektrokokleografi (ECochG) ve işitsel beyinsapı yanıtları (ABR) gibi ileri elektrofizyolojik ölçümlerle desteklenir. İşitsel sistemin anatomik bütünlüğünün yanı sıra, sinirsel iletim hızını ve kortikal işleme kapasitesini yansıtan biyolojik belirteçler sunar.
Etimoloji
Latince 'audire' [duymak] + Yunanca 'metron' [ölçü/ölçüm] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Tarama Odyometrisi (Screening Audiometry) ile sıklıkla karıştırılır; tarama odyometrisi geniş popülasyonlarda işitme kaybı riskini hızlıca tespit etmeyi amaçlayan sınırlı bir tarama testiyken, tanısal odyometri detaylı eşik ve tip belirleme süreçlerini içerir.