İşitme Kaybı
Hearing Loss
Tanım
Normal bir ton frekans aralığının, normal algılanan bir ses şiddeti seviyesinin veya her ikisinin birden algılanamaması durumu.
Örnek Vaka / Uygulama
68 yaşındaki bir bireyin, kalabalık ve gürültülü bir restoranda karşısındaki kişinin konuşmalarını anlamakta zorlanması, özellikle yüksek frekanslı ünsüz sesleri ('s', 'sh', 'f') ayırt edememesi ve seslerin şiddeti normalde yeterli olmasına rağmen konuşmaları gürültüden izole edememesi durumudur.
Derin Analiz
İşitme kaybı; iletim tipi, duyusal-sinirsel (sensorinöral) veya miks (karışık) tip olarak sınıflandırılan nörolojik ve otolojik bir bozukluktur. Kokleadaki tüy hücrelerinin (organ of Corti) hasar görmesi, işitme sinirinin (n. vestibulocochlearish) harabiyeti veya ses dalgalarının dış/orta kulaktan iç kulağa iletimindeki mekanik engeller nedeniyle ortaya çıkar. Bilişsel psikoloji ve nörobilim perspektifinden bakıldığında, uzun süreli işitme yoksunluğu, akustik korteksteki gri madde hacminde azalmaya ve çevresel seslerin işlenmesi için harcanan bilişsel yükün (effortful listening) artmasıyla birlikte erken evre demans riskinin tetiklenmesine zemin hazırlayabilir.
Etimoloji
Karıştırmayın
İşitsel işleme bozukluğu (auditory processing disorder), kulağın sesleri fiziksel olarak duyabildiği ancak beyinde merkezi olarak çözümlenemediği bir durumdur; işitme kaybı ise doğrudan periferik veya merkezi işitsel eşiklerin yükselmesiyle ilgilidir.