Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Embolus

Embolus

Tanım

Kan akımı yoluyla vücudun başka bir bölgesine taşınarak damar tıkanıklığına yol açabilen serbest haldeki katı, sıvı veya gaz kütlesidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Atriyal fibrilasyon hastasının sol atriyumunda oluşan bir pıhtı parçasının (embolus) koparak karotid arterler yoluyla beyne sevk edilmesi ve orta serebral arterin (MCA) ana dalını tıkaması sonucu sol hemisferde ani motor defisit ve afazi gelişmesi.

Derin Analiz

Nörovasküler ve kardiyovasküler patolojiler bağlamında embolus, genellikle kalpten veya büyük arterlerden koparak dolaşım sistemi boyunca ilerleyen ve daha küçük çaplı arteriyolleri tıkama potansiyeli taşıyan bir yapıdır. Trombozdan (yerinde oluşan pıhtı) temel farkı, bu yapının hareket halinde olmasıdır. Nöropsikolojik açıdan serebral dolaşımı bloke eden bir embolus, ani iskemiye ve buna bağlı olarak transiempt iskemik ataklara (TIA) veya inme (serebrovasküler olay) tablolarına zemin hazırlayarak kognitif yıkım ve fokal nörolojik defisitler tetikleyebilir. Kompozisyonu trombotik parçacıklar, ateromatöz plaklar, yağ damlacıkları, hava kabarcıkları veya amniyotik sıvı olabilir.

Etimoloji

Antik Yunanca ἔμβολος (émbolos) kökünden türetilmiştir; 'tıkaç, kama, çivi' anlamına gelir. 'en-' (içinde) ve 'ballein' (fırlatmak, atmak) fiillerinin birleşiminden türemiştir.

Karıştırmayın

Trombus ile karıştırılır; trombus damar duvarına yapışık halde bulunduğu yerde büyüyen pıhtıyken, embolus bu yapının koparak serbestçe dolaşan halidir. Embolizm ise bu hareketli kütlenin damarı tıkama olayının kendisidir.