Serebral Enfarktüs
Cerebral İnfarction
Tanım
Beyin dokusunun, kan akışının kesilmesi (iskemi) sonucu oksijen ve glukoz yoksunluğundan nekroza uğraması (ölmesi) durumudur.
Örnek Vaka / Uygulama
64 yaşında sağ elini kullanan bir bireyin sol orta serebral arter (MCA) bölgesinde ani gelişen serebral enfarktüs vakasında, motor korteksin ve Broca alanının etkilenmesi sonucu sağ taraflı hemipleji (felç) ve motor afazi (konuşma üretmede güçlük) tablosu gözlemlenmiştir.
Derin Analiz
Serebral enfarktüs, nörolojik ve nöropsikolojik açıdan iskemik inmenin patolojik temelini oluşturur. Genellikle tromboz, emboli veya serebral arterlerin stenozu (daralması) neticesinde gelişir. Kan akışının kritik eşiğin altına düşmesiyle birlikte eksitoksisite tetiklenir; hücre dışı alana aşırı glutamat salınır, bu da NMDA reseptörlerinin aşırı uyarılmasıyla kalsiyum iyonlarının nöron içine akınına ve nihayetinde apoptoz veya nekroz ile hücre ölümüne yol açar. Hasarın lokalizasyonu, hastada ortaya çıkacak afazi, agnozi, hemipleji veya yürütücü işlev kayıpları gibi bilişsel ve motor bozuklukların tablosunu doğrudan belirler.
Etimoloji
Latince 'cerebrum' (beyin) ve 'infarcire' (tıkamak, doldurmak) fiilinden türetilen 'infarcctus' (tıkanmış/ölü doku) kelimesinin birleşiminden oluşmuştur.
Karıştırmayın
Hemorajik inme (kan damarı yırtılmasına bağlı kanama) ile sıklıkla karıştırılır; serebral enfarktüs ise temel olarak iskemik (tıkayıcı) kökenlidir.