Nöroloji ve Nöropsikoloji

Bir veya daha fazla ekstremitede (el ve ayak parmaklarında, uç bölgelerde) ortaya çıkan uyuşma, karıncalanma veya anormal duyusal parestezi tablosu.

Uzun süreli ve aşırı alkol kullanımına bağlı olarak beyincik orta hattındaki Purkinje hücrelerinin kaybıyla karakterize nörodejeneratif durum.

Atardamar duvarının zayıflamış bir bölgesinde, kan basıncının etkisiyle oluşan balonlaşma veya anormal genişleme durumu.

Serebral hemisferlerin iki temporal lobunu orta hat boyunca birbirine bağlayan kalın miyelinli akson demetidir.

Özellikle parmaklar, eller ve ayaklarda görülen, yavaş, istemsiz, kıvrılıcı ve akıcı nitelikteki bükülme hareketleridir.

Nörolojik hasara bağlı şiddetli kas kasılmalarından kaynaklanan, uzuvların istemsiz ve savurgan biçimde fırlatılması hareket bozukluğudur.

Göz kapağı kaslarının istemsiz, tonik kasılmasıyla karakterize, tekrarlayıcı göz kırpma veya göz kapanma nöbetleridir.

İstemli hareketlerin gerçekleştirilmesinde görülen anormal yavaşlık ve motor aktivitede belirgin azalma durumu.

Tıbbi, nörolojik ve fizyolojik terminolojide 'yavaşlık' durumunu niteleyen birleşik form ve ön ek.

Medulla oblongata içerisindeki motor çekirdeklerin ve bunlardan çıkan sinirlerin hasarı sonucu dudak, dil, yutak ve gırtlak kaslarında ortaya çıkan ilerleyici felç durumu.

Penis başının uyarılmasına yanıt olarak penis bulbokavernöz kasının istem dışı kasılmasıyla karakterize olan spinal refleks.

Penis gövdesinin üst kısmını oluşturan, cinsel uyarılma sırasında kanla dolarak ereksiyonu sağlayan çift sütun şeklindeki erektil doku yapısı.

Alt çeneye hafifçe vurulduğunda masseter kasının ani kasılmasıyla ortaya çıkan monosinaptik derin tendon refleksidir.

Merkezi ve periferik sinir sistemindeki aksonları saran miyelin kılıfının hasar görmesi veya yıkılmasıyla karakterize olan patolojik durumların genel sınıfı.

Merkezi sinir sisteminde aksonları saran miyelin kılıfının bağışıklık sistemi kaynaklı harabiyeti sonucu oluşan, gliotik ve sklerotik odaklı yapısal hasar alanları.

Kas tendonlarına vurulduğunda, kas iğciklerindeki gerilimin algılanmasıyla tetiklenen ve monosinaptik yolla gerçekleşen istemsiz kasılma.

Kulak kepçesini timpan zarına (kulak zarına) bağlayan, ses dalgalarının iletimini sağlayan anatomik tünel yapısı.

Vücudun her iki tarafındaki simetrik ve karşılık gelen bölgeleri (örneğin her iki kol veya her iki bacak) etkileyen felç durumu.

Otonom sinir sisteminin (ANS) istemsiz vücut fonksiyonlarını düzenleme kapasitesinin bozulduğu klinik durum.

Bireyin beden hareketlerinin mesafesini, hızını ve gücünü doğru bir şekilde ayarlama yeteneğinin bozulması durumu.

Omurilik ipliğinin arka yüzeyine dorsal taraftan giren ve çevresel sinir sisteminden merkezi sinir sistemine duysal sinir liflerini taşıyan omurilik köklerinden her biri.

Optik kiyazm ile komşu optik sinir veya optik traktus hasarına bağlı olarak gelişen görme keskinliği kaybı ve görme alanı bozuklukları tablosudur.

Alternatif kasılma ve gevşemelerin hızlı bir ardışıklığıyla karakterize, istem dışı ve ritmik hareket tipi.

Omuriliğin en caudal (alt) ucundan çıkan, insan anatomisindeki otuz birinci ve son spinal sinir çiftidir.

Ventriküler sistem içerisinde beyin-omurilik sıvısının (BOS) akışını engelleyen anatomik bir blokaj olmaksızın, sıvının aşırı üretimi ya da yetersiz emilimi nedeniyle kafa içi basıncın artması durumu.

İki gözün aynı yönde ve hedefi koruyacak şekilde eş zamanlı olarak hareket etmesini sağlayan koordineli motor işlev.

Yüz, dil, eller ve ayaklarda ani, akıcı, istemsiz hareketlerin (korea) ve yavaş, kıvrıcı, ipliksi hareketlerin (atetoz) bir arada görülmesiyle karakterize nörolojik bir bozukluktur.

Gözlerin yapısal olarak sağlıklı ve ışıktan bağımsız reflekslere sahip olmasına rağmen, primer görsel korteksteki hasar nedeniyle ortaya çıkan tam görme kaybı.

Serebral korteks ve bazal ganglionların selefatif yıkımı ile seyreden, nöron ve glialarda hiperfosforile tau proteinlerinin anormal birikimiyle karakterize ilerleyici bir nörodejeneratif tauopati.

Serebral korteks ve bazal ganglionların ilerleyici dejenerasyonu ile karakterize, nadir görülen nörodejeneratif bir bozukluktur.

Beyinde belirgin asimetri, ekstrapiramidal ve kortikal bulguların bir arada görülmesiyle karakterize, genellikle tek bir uzvu diğerine göre daha şiddetli etkileyen ilerleyici nörolojik durum.

Serebral korteks, bazal ganglionlar (striatum) ve beyin sapındaki substantia nigra yapılarını eşzamanlı olarak etkileyen nörodejeneratif bir klinik tablodur.

Doğrudan beyinden çıkan ve baş ile boyun başta olmak üzere vücudun çeşitli bölgelerine dağılan 12 çift sinirden oluşan anatomik yapı.

Beyin ve omurilik dahil olmak üzere merkezi sinir sistemini oluşturan dokuların yapısal veya işlevsel açıdan herhangi bir kusuru veya sapması.

Görme alanının belirli bir bölgesinde retinal ya da retroretinal patolojilere bağlı olarak ışık uyarısının tamamen algılanamadığı tam körlük alanı.

Bir veya birden fazla kas grubunda istemli motor işlevin tam kaybını belirten tıbbi son ek.

Beyincik ile ilgili olan veya onun yapısına, işlevlerine ait bulunan anatomik ve fizyolojik yapıları tanımlamakta kullanılan sıfat.

Beyincik hasarına bağlı olarak istemli kas hareketlerinin uyum ve koordinasyonunun bozulması durumu.

Serebellumun hasar görmesi veya işlevini yitirmesi sonucu ortaya çıkan, kas tonusunun aşırı artması ve ekstremitelerde direnç oluşması durumudur.

Beyincik lezyonları veya disfonksiyonu ile ilişkili; alkollü bir bireyin yürüyüşüne benzeyen, dengesiz, sallantılı ve geniş tabanlı bir yürüme bozukluğudur.

Beyni besleyen arterlerin duvarlarının kalınlaşması ve esnekliğini kaybetmesiyle karakterize, vasküler yapı bozukluğu.

Beyin dokusunu oluşturan nöronların ve sinaptik bağlantıların kaybı sonucunda beyin hacminin azalması ve kortikal yüzeydeki sulkuslar ile ventriküllerin genişlemesidir.

Beyin damarlarında dolaşan katı, sıvı veya gaz halindeki materyallerin (embolus) vasküler lümeni tıkayarak bölgesel kan akımını kesmesi ve akut nörolojik defisit yaratması durumu.

Beyin dokusunun, kan akışının kesilmesi (iskemi) sonucu oksijen ve glukoz yoksunluğundan nekroza uğraması (ölmesi) durumudur.

Beyin dokusunun yeterli kan akışından mahrum kalması nedeniyle oksijen ve besin maddelerinden yoksun kalması durumudur.

Serebral hemisferleri beyin sapına bağlayan, ponsun ön kısmından yukarı doğru uzanan büyük sinir lifi demetleri.

Beyni besleyen arterlerin duvarındaki aterosklerotik plaklar üzerinde lokal kan pıhtısı (trombüs) oluşumu nedeniyle serebral kan akışının kesilmesi.

Beyin parankiminin, henüz tam anlamıyla sınırlandırılmış bir apse formasyonu oluşturmamış, fokal veya yaygın bakteriyel ya da viral kaynaklı erken evre enfeksiyonudur.

Beyni besleyen kan damarlarının patolojik durumlarını ve serebral dolaşım bozukluklarını kapsayan geniş bir tıbbi durumlar grubudur.

Serebral hemoraji, emboli veya tromboz gibi vasküler patolojiler nedeniyle beyin dokusunda oksijen ve besin akışının kesilmesiyle ortaya çıkan, bilişsel, motor, duyusal ve bilinçsel işlevlerde kalıcı veya geçici kayıplarla karakterize nörolojik bozukluk.

Beyin dokusuna yeterli kan, oksijen ve besin maddesi ulaştırılamaması durumunu tanımlayan klinik bir terimdir.