İşitme Bozukluğu
Hearing Disorder
Tanım
İşitme kaybı veya sağırlıkla sonuçlanan her türlü hastalık, yaralanma veya konjenital (doğuştan) durumu kapsayan klinik tanımlama.
Örnek Vaka / Uygulama
Yüksek frekanslı seslere maruz kalan bir endüstri işçisinde zamanla gelişen sensörinöral işitme kaybı veya genetik mutasyona bağlı olarak doğuştan gelen bilateral derin işitme bozukluğu vakası.
Derin Analiz
İşitme bozuklukları, periferik işitme sisteminden (kulak kepçesi, dış kulak yolu, timpan zar, kemikçikler, koklea) merkezi işitme yollarına ve işitsel kortekse kadar uzanan geniş bir yelpazede ortaya çıkabilir. İletim tipi işitme kayıpları genellikle dış ve orta kulak patolojilerinden kaynaklanırken, sensörinöral kayıplar iç kulaktaki tüy hücrelerinin veya işitme sinirinin (Nervus vestibulocochlearis) hasarından ileri gelir. Odyolojik değerlendirmelerde saf ses odyometrisi ve beyin sapı işitsel uyarılmış potansiyelleri (BAEP) temel tanı araçlarıdır. Klinik pratikte, bu durum bireyin dil edinimi, bilişsel gelişimi ve sosyal entegrasyonu üzerinde derin etkiler bırakabilir.
Etimoloji
İngilizce 'hearing' (işitme) ve 'disorder' (düzen bozukluğu, aksaklık) kelimelerinin birleşiminden oluşur. Kök itibarıyla işitsel algı süreçlerinin normal fizyolojik seyrinden sapmasını ifade eder.
Karıştırmayın
İşitsel İşleme Bozukluğu (CAPD), kulak yapılarında fiziksel bir kayıp olmaksızın beynin sesleri anlamlandırma sürecindeki merkezi bir problemi ifade eder; işitme bozukluğu ise doğrudan fiziksel veya fizyolojik bir kaybı kapsar.