İç Kulak (İnner Ear) | Psikoloji Sözlüğüm

Tanım

Kemik ve membranöz labirentlerden oluşan, işitme ve somatosasial dengeden sorumlu duyu organlarını barındıran en içteki kulak bölümüdür.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik nöroloji pratiğinde, Meniere hastalığı veya benign paroksismal pozisyonel vertigosu (BPPV) olan bir hastada görülen rotasyonel baş dönmesi ve işitme kaybı semptomları, doğrudan iç kulaktaki endolenfatik basınç değişimleri veya otokonya yer değiştirmeleriyle patofizyolojik olarak ilişkilidir.

Derin Analiz

İç kulak; işitmeden sorumlu koklea ile başın uzaysal yönelimini ve dengesini sağlayan semisirküler kanallar, sakkulus ve utrikulusu içeren vestibüler aygıttan meydana gelir. Ses dalgaları kokleadaki baziler membran üzerinde hidrodinamik dalgalanmalar yaratarak Corti organındaki tüylü hücreleri mekanoreseptif olarak uyarır ve bu süreç koklear sinir yoluyla primer işitme korteksine iletilir. Eş zamanlı olarak vestibüler sistemden gelen proprioseptif ve otolitik sinyaller serebellum ve vestibüler çekirdeklere ulaşarak postüral stabiliteyi ve vestibülo-oküler refleksi (VOR) koordine eder.

Etimoloji

Latince 'auris' [kulak] ve 'internus' [iç] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir; anatomik olarak temporal kemiğin petröz kısmındaki derin labirent yapısını ifade eder.

Karıştırmayın

Orta kulak (kulak zarı ve işitme kemikçiklerini barındıran hava dolu boşluk) ile karıştırılır; orta kulak mekanik ses iletimi sağlarken iç kulak hidrodinamik sinyaltransdüksiyonu gerçekleştirir.