Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Artikülasyon

Articulation

Tanım

Anlaşılır konuşma için gerekli seslerin, vokal trakt aparatlarının hassas koordinasyonu, zamanlaması ve nöral entegrasyonu yoluyla şekillendirilmesi ve üretilmesi sürecidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir değerlendirmede, konuşma bozukluğu yaşayan bir danışanın /s/ ve /r/ seslerini üretirken dil ucunu alveolar kısıza doğru konumlandırmada motor zamanlama hatası yaptığı gözlemlenmiştir.

Derin Analiz

Artikülasyon, motor kontrol, somatosasestezik geri bildirim ve işitsel izlemenin senkronize çalıştığı karmaşık bir nörobiyolojik süreçtir. Dil, dudaklar, damak ve ses tellerinin motor korteks tarafından hassas bir şekilde innervasyonunu gerektirir. Konuşma apraksisi veya dizartri gibi klinik durumlarda, bu vokal aparatların nöromüsküler planlaması veya yürütülmesi bozulur. Gestalt psikolojisinde ise benzer bir terim olarak, bir yapının içindeki karmaşıklık ve netlik düzeyini ifade etmek için kullanılır; anatomide ise kemikler arasındaki eklem bağlantılarını tanımlar.

Etimoloji

Latince 'articulus' (eklem, boğum) kelimesinden türetilmiş olup, 'articulare' (eklemlemek, bölümlere ayırmak) fiilinden evrilmiştir.

Karıştırmayın

Fonasyon (ses tellerinin titreşimiyle ses dalgası üretimi) ve fonolojik gelişim (seslerin zihinsel temsili ve dilbilgisel kuralları) ile sıklıkla karıştırılır; artikülasyon ise doğrudan fiziksel ses üretim mekaniğidir.