Koordinasyon
Coordination
Tanım
Farklı anatomik yapıların, kas gruplarının veya dilbilimsel ögelerin belirli bir işlevsel uyum ve ortak amaç doğrultusunda birlikte çalışabilme kapasitesi.
Örnek Vaka / Uygulama
Bir piyanistin nota okurken aynı anda her iki elinin parmaklarını farklı ritimler ve bağımsız kuvvetlerle tuşlara yönlendirmesi, somut bir somatomotor koordinasyon örneğidir.
Derin Analiz
Nöromüsküler perspektiften koordinasyon; merkezi sinir sistemi (özellikle serebellum, motor korteks ve bazal ganglionlar) ile periferik sinir ağlarının eş zamanlı ve hassas bir şekilde motor üniteleri aktive etmesini gerektiren karmaşık bir süreçtir. Agonist kasların kasılması ile antagonist kasların inhibisyonu arasındaki zamanlama (timing) ve kuvvet gradyanı, hareketin akıcılığını ve verimliliğini belirler. Bilişsel ve dilbilimsel düzlemde ise koordinasyon, eşit statüdeki iki veya daha fazla önermenin ya da cümlenin bağlaçlar vasıtasıyla mantıksal bir düzlemde ilişkilendirilmesini ifade eder.
Etimoloji
Latince 'cum' (birlikte, ile) ve 'ordinare' (düzenlemek, sıraya koymak) fiillerinin birleşiminden türetilmiştir; 'düzenli bir bütün oluşturmak üzere birlikte sıralamak' anlamına gelir.
Karıştırmayın
Motor beceri (belirli bir görevi öğrenme ve uygulama düzeyi iken, koordinasyon bu becerinin altındaki nöral ve mekanik uyum bileşenidir) ve subordinasyon (dilbilimde bağımlılık ilişkisi, koordinasyon ise eşit statüdeki ögelerin bağlanmasıdır).
Keşfetmeye Devam Edin
Serebellum
Cerebellum
Beyin sapının dorsalinde yer alan, motor kontrol, hareketlerin zamanlaması ve dengenin sağlanmasında kritik işlevler üstlenen arka beyin yapısı.
Gelişimsel Koordinasyon Bozukluğu
Developmental Coordination Disorder
Bireyin kronolojik yaşına ve zeka düzeyine kıyasla motor koordinasyon becerilerinde belirgin gerilik ve aksama ile karakterize edilen nörogelişimsel bir bozukluktur.