İşitilebilirlik Eğrisi
Audibility Curve
Tanım
Saf tonlar için işitme eşiğinin desibel ses basınç seviyesi (dB SPL) ile tonun frekansı arasındaki matematiksel ve fizyolojik ilişkiyi gösteren grafiksel temsil.
Örnek Vaka / Uygulama
Odyoloji laboratuvarında gerçekleştirilen saf ses odyometrisi testinde, deneğe kulaklık aracılığıyla 250 Hz ile 8000 Hz arasında değişen frekanslarda saf tonlar verilir. Denek, sesi duyduğu en düşük şiddet seviyesinde (eşikte) tuşa basar. Elde edilen eşik değerlerinin frekansa göre grafiğe dökülmesi, o bireyin özel işitilebilirlik eğrisini oluşturur ve standart normatif eğriyle kıyaslanarak işitme kaybının tipi ve derecesi saptanır.
Derin Analiz
İşitilebilirlik eğrisi, insan iş sisteminin frekans seçiciliğini ve hassasiyetini psychofiziksel yöntemlerle haritalandıran temel bir odyolojik ve biyofiziksel ölçüttür. Kokleanın baziler membranı üzerindeki tonotopik organizasyon, farklı frekanslardaki seslerin işlenebilmesi için değişen eşik değerleri gerektirir. İnsan kulağı, yaklaşık 1000 Hz ile 5000 Hz arasındaki frekanslara en yüksek duyarlılığı gösterirken, bu aralığın dışındaki çok düşük veya çok yüksek frekanslarda ses basınç seviyesinin (dB SPL) önemli ölçüde artması gerekir. Bu eğri, sadece periferik işitme kaybının teşhisinde değil, aynı zamanda psychoakustik deneylerde maskeleme, eşik altı işitsel işleme ve insan ses algısının evrimsel sınırlarının anlaşılmasında kritik bir referanstır.
Etimoloji
Latince 'audire' (duymak, işitmek) kökünden türetilen 'audibilitas' (işitilebilirlik) ile orta İngilizce kökenli 'curve' (eğri, bükülme) kelimelerinin birleşiminden oluşur.
Karıştırmayın
Odyogram ile sıklıkla karıştırılır; odyogram bireyin işitme eşiklerinin standart bir referans seviyesine (HTL) göre grafikleştirilmiş haliyken, işitilebilirlik eğrisi daha genelleştirilmiş bir psychoakustik ilişkiyi (genellikle mutlak eşik ve dB SPL cinsinden) ifade eder.