Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Dil

Language

Tanım

Duygu, düşünce ve bilgilerin sesli, yazılı veya sözsüz semboller sistemi aracılığıyla ifade edilmesini ve aktarılmasını sağlayan yapılandırılmış iletişim sistemi.

Örnek Vaka / Uygulama

72 yaşındaki bir bireyde sol orta serebral arter (MCA) infarktüsü sonrasında gelişen Broca afazisi vakasında, hasta düşüncelerini net bir şekilde bilmesine rağmen bunları gramatik olarak uygun sözlü ifadeye dökemez; konuşması teker teker, çaba gerektiren ve agramatik (telgrafvari) bir nitelik kazanır.

Derin Analiz

Dil, yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bilişsel süreçlerin, kavramsal kategorizasyonun ve soyut düşüncenin temel taşıyıcısıdır. Nörobiyolojik düzeyde, dil işlevleri sol hemisferde yer alan Broca alanı (ifade edici dil ve motor planlama) ve Wernicke alanı (alıcı dil ve anlamlandırma) arasında kurulan sinaptik ağlar (arkuat fasikül) aracılığıyla yürütülür. Dilin fonolojik, morfolojik, sentaktik ve semantik bileşenleri, merkezi sinir sisteminin karmaşık entegrasyon kapasitesini gösterir. Bu yapıdaki bozulmalar, nörolojik hasar lokasyonuna bağlı olarak afazi, agrafi veya aleksi gibi klinik tablolarla kendini gösterir.

Etimoloji

Eski Türkçe 'til' sözcüğünden evrilmiş olup, Proto-Türkçe döneminden beri iletişim aracı anlamını korumaktadır. Hint-Avrupa dillerindeki kökenler ise Latimen 'lingua' (dil organı ve söz) kelimesine dayanmaktadır.

Karıştırmayın

Konuşma (speech) ile sıklıkla karıştırılır. Konuşma, dilin motor ses çıktısıdır; dil ise bu çıktının arkasındaki soyut, kural tabanlı zihinsel sistem ve semboller bütünüdür.