Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Meningomiyelosel

Meningomyelocele

Tanım

Omurga sütunundaki anatomik bir defekt nedeniyle omuriliğin ve onu saran meninks zarlarının dışarıya doğru fıtıklaşması durumudur.

Örnek Vaka / Uygulama

Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde değerlendirilen bir bebekte, lumbosakral bölgede cilt bütünlüğü bozulmuş, üzerini ince bir zar örten, serebrospinal sıvı sızıntısı gösteren kistik bir kitle gözlemlenir. Nörolojik muayenede alt ekstremitelerde spontan hareketlerin olmadığı, reflekslerin alınamadığı ve anal tonusun azaldığı tespit edilerek acil cerrahi onarım planlanır.

Derin Analiz

Nörolojik gelişimsel bozukluklar spektrumunda yer alan meningomiyelosel, spina bifida'nın en şiddetli ve klinik açıdan en yıkıcı formlarından biridir. Embriyolojik gelişim sürecinde nöral tüpün caudal (kuyruk) ucunun tam olarak kapanamaması (nöral tüp defekti) sonucu ortaya çıkar. Oluşan bu kesecik yapının içerisinde beyin-omurilik sıvısı (BOS), malforme olmuş meninks katmanları ve yapısal bütünlüğü bozulmuş omurilik dokusu bulunur. Klinik tablonun ağırlığı, lezyonun omurga üzerindeki yerleşim seviyesine (torasik, lomber, sakral) ve nöral dokunun hasar derecesine doğrudan bağlıdır. Genellikle etkilenen seviyenin altındaki motor ve somatosasensoryal fonksiyonlarda kayıp, nörojenik mesane, bağırsak disfonksiyonu ve Arnold-Chiari malformasyonu ile komplike olan hidrosefali gibi çoklu sistem tutulumları kendini gösterir.

Etimoloji

Latince 'meninx' (beyin/omurilik zarı) + Yunanca 'myelos' (ilik, omurilik) + 'kēlē' (fıtıklaşma, şişlik) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Spina bifida occulta (omurga defekti vardır ancak nöral doku dışarı çıkmamıştır, ciltle kaplıdır) ve meningosel (kesecik yalnızca BOS ve meninksleri içerir, omurilik dokusu yerindedir).