Haab Gözbebeği Refleksi
Haab’s Pupillary Reflex
Tanım
Karanlık bir odada bulunan bir bireyin gözlerini parlak bir nesneye odaklamasıyla birlikte her iki gözbebeğinin de normal olarak küçülmesi.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik bir nöroloji muayenesinde, hafif loş bir ortamdaki hastadan odanın diğer ucundaki parlak bir ışık kaynağına odaklanması istenir. Işığın şiddeti artırılmaksızın, sadece odaklanma eylemiyle birlikte hastanın her iki gözbebeğinde eş zamanlı ve simetrik bir daralma (miyozis) gözlemlenmesi Haab refleksinin normal çalıştığını gösterir.
Derin Analiz
Haab gözbebeği refleksi, kortikal odaklanma ile otonomik sinir sistemi arasındaki entegrasyonu inceleyen klinik ophthalmology ve nörolojide kullanılan önemli bir göstergedir. Klasik ışık refleksinden farklı olarak, bu mekanizma doğrudan retinal aydınlanma değişiminden ziyade, yakın görme ve dikkatin parlak bir uyarıcıya yönlendirilmesi (akomodasyon ve konverjans süreçleri) sırasında tetiklenir. İsviçreli ophthalmolog Otto Haab tarafından tanımlanan bu refleks, merkezi sinir sistemindeki üst düzey görsel işleme merkezlerinin otonomik pupiller motor çekirdeklerle (Edinger-Westphal çekirdeği) olan bağlantılarının sağlamlığını test etmek için fizyolojik bir referans noktası sunar.
Etimoloji
Almanca kökenli soyadı 'Haab' (kâşifi Otto Haab, 1850–1931, İsviçreli göz hastalıkları uzmanı) + Latince 'pupilla' (gözbebeği) ve 'reflexus' (geri bükülme, yansıma).
Karıştırmayın
Işık pupilla refleksi (doğrudan retina uyarımıyla oluşur) ve yakın refleksi (akomodasyon triadı ile tetiklenir); Haab refleksi ise özellikle karanlıkta parlak nesneye odaklanma durumundaki kortikal kaynaklı pupiller yanıtı ifade eder.