Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Klüver-bucy Sendromu

Klüver–bucy Syndrome

Tanım

Her iki temporal lobun medial kesimlerinin hasar görmesiyle ortaya çıkan; aşırı cinsellik, hipeoralite, görsel agnozi ve duygusal küntlükle karakterize nöropsikiyatrik bir sendromdur.

Örnek Vaka / Uygulama

Herpes simpleks ensefaliti geçiren ve MR incelemesinde bilateral medial temporal hasar saptanan 45 yaşındaki bir hastanın, günlük hayatta tanıdığı eşyaları bile ağzına götürerek incelemeye çalışması, en yakın akrabalarına karşı ani ve uygunsuz cinsel tekliflerde bulunması, zehirli veya keskin nesnelerden dahi korkmama ve hiçbir uyarıcana karşı öfke veya endişe duymama şeklinde tam bir duygusal sönme sergilemesi.

Derin Analiz

Klüver-Bucy sendromu, özellikle amigdalanın da dahil olduğu limbik devrelerin ve medial temporal korteksin bilateral hasarı neticesinde gelişir. Amigdala ve ilişkili temporal yapıların işlevini yitirmesi, normalde ketlenen davranışsal paternlerin serbest kalmasına yol açar. Klinik tablo; nesneleri dokunarak ve ağza alarak tanıma eğilimi (hiperoralite), tehlikeli uyaranlara karşı korku ve öfke tepkilerinin kaybolması (usluluk/docility), hiperseksüalite, görsel agnozi ve bellek kusurları ile kendini gösterir. Hayvan modellerinde temporal lobların çıkarılmasıyla gözlemlenirken, insanlarda herpes simpleks ensefaliti, travmatik beyin hasarı veya bilateral inmeler sonrasında son derece nadir olarak görülür.

Etimoloji

Alman asıllı Amerikalı nörolog Heinrich Klüver (18971975) ve Amerikalı nöroşirürjiyen Paul Bucy'nin (19041992) soyadlarından türetilmiştir; her iki bilim insanının 1930'larda rhesus maymunları üzerinde gerçekleştirdikleri temporal lob ablasyon deneylerine dayanır.

Karıştırmayın

Frontotemporal demans ile sıklıkla karıştırılır; frontotemporal demans daha yaygın bir frontal ve anterior temporal lob dejenerasyonunu içerirken, Klüver-Bucy sendromu spesifik olarak medial temporal lob hasarına bağlı otonomik ve davranışsal bulgu kümesidir.