Rinne Testi
Rinne Test
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik değerlendirmede sol kulağında işitme kaybı bildiren bir hastaya 512 Hz diyapozon ile Rinne testi uygulanır. Mastoid kemik üzerine konulan titreşen diyapozonun sesi kesildiğinde kulak önüne alındığında hasta sesi duymaya devam ederse, bu durum Rinne pozitif olarak kaydedilir ve patolojinin orta kulaktan ziyade koklea veya işitme siniri kökenli (duyusal-sinirsel) olabileceğine işaret eder.
Derin Analiz
Odyolojik değerlendirmede hava yolu ile kemik yolu iletiminin karşılaştırılmasına dayanır. Test sırasında 512 Hz'lik diyapozon önce mastoid çıkıntı üzerine yerleştirilerek kemik yolu iletimi ölçülür; ses duyulmaz hale geldiğinde ise kulak kanalının önüne (hava yolu) getirilir. Normal işitmede veya duyusal-sinirsel tip kayıplarda hava yolu iletimi kemik yolundan daha uzun sürdüğü için ses hava yoluyla tekrar duyulur (Rinne pozitif). İletim tipi işitme kaybında ise kemik yolu iletimi hava yolundan uzun veya ona eşit olabilir (Rinne negatif). Bu mekanizma, dış ve orta kulak patolojilerinin koklear rezervden net bir şekilde izole edilmesini sağlar.
Etimoloji
Alman otolog Friedrich Heinrich A. Rinne'nin (1819–1868) soyadından türetilmiştir.
Karıştırmayın
Weber testi ile sıkça karıştırılır. Weber testi lateralizasyonu değerlendirirken, Rinne testi tek bir kulağın hava ve kemik iletim eşiklerini birbiriyle kıyaslar.
Keşfetmeye Devam Edin
İletim Tipi İşitme Kaybı
İletim Tipi İşitme Kaybı
Conduction Deafness
Ses dalgalarının dış kulaktan kokleaya iletilmesinden sorumlu anatomik yapılardaki bozukluklar veya hastalıklar sonucunda ortaya çıkan işitme kaybı türüdür.
İncele