Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Malleus

Malleus

Tanım

Orta kulakta yer alan, kulak zarından aldığı ses titreşimlerini örs (incus) kemikçiğine ileten çekiç şeklindeki en dıştaki işitme kemikçiğidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Otoskleroz veya travmatik orta kulak hasarı vakalarında, malleus ile incus arasındaki eklemin kireçlenmesi veya zedelenmesi ses iletimini engeller; odyolojik değerlendirmede bu durum saf ses odyogramında hava-kemik aralığı olarak kendini gösterir.

Derin Analiz

Malleus, insan vücudundaki en küçük kemikler olan üç işitme kemikçiğinden (ossicula auditus) biridir. Embriyolojik olarak birinci faringeal yaydan (Meckel kıkırdağı) gelişir. Anatomisel olarak manubrium (sap), caput (baş) ve collum (boyun) kısımlarından oluşur. Manubrium kısmı doğrudan kulak zarının (membrana tympani) yüzeyine tutunur; baş kısmı ise eklem yoluyla incus ile bağlanır. Ses dalgaları kulak zarında hidrodinamik ve mekanik titreşimler yarattığında, malleus bu enerjiyi kaldıraç prensibiyle orta kulaktaki diğer kemikçiklere aktararak kokleaya ulaştırılmak üzere amplifiye eder. Bu yapıdaki herhangi bir fiksasyon veya erozyon, iletim tipi işitme kaybına doğrudan zemin hazırlar.

Etimoloji

Latince kökenli olup kelime anlamı itibarıyla 'çekiç' demektir; anatomik terminolojide kulak zarından kulağa akustik enerjiyi mekanik olarak aktaran kemikçiklerin ilki olan yapıyı niteler.

Karıştırmayın

İncus (örs) ve stapes (üzengi) ile karıştırılır; malleus zara temas eden ve ilk sırada yer alan çekiç formundaki kemiktir, incus ortadaki köprüdür, stapes ise oval pencereye oturan son kemikçiktir.