Apne
Apnea (apnoea)
Tanım
Solunumun geçici olarak durması veya askıya alınması durumudur; uzun sürdüğü takdirde bradikardiye ve elektroensefalografik aktivite değişikliklerine yol açabilir.
Örnek Vaka / Uygulama
Yetişkin bir bireyin uyku evresinde üst solunum yolu kaslarının aşırı gevşemesine bağlı olarak solunumunun 20 saniyeden uzun süre durması, kan oksijen satürasyonunun düşmesi ve hastanın aniden uykudan uyanması.
Derin Analiz
Apne, merkezi sinir sisteminin solunum merkezlerindeki geçici bir disfonksiyon veya üst solunum yollarındaki fiziksel bir obstrüksiyon sonucunda ortaya çıkar. Solunumun durması, arteriyel kan gazlarında O2 parsiyel basıncının düşmesine (hipoksi) ve CO2 birikimine (hiperkapni) neden olur. Bu kimyasal dengesizlik karotis ve aort cisimciklerindeki kemoreseptörleri uyararak otonom sinir sistemini, özellikle sempatik tonusu tetikler. Klinik pratikte epilepsi nöbetleri, kafa travmaları ve uyku bozuklukları (uyke apnesi) tablosunun kritik bir bileşeni olarak izlenir.
Etimoloji
Antik Yunanca 'apnoia' (nefetsizlik, soluksuz kalma) sözcüğünden türetilmiştir. 'a-' (olumsuzluk, yoksunluk) öneki ile 'pnoe' (nefes, soluk) kökünün birleşmesinden oluşur.
Karıştırmayın
Hipopne (solunumun tamamen durması değil, hava akışının belirgin şekilde azalması durumu) ile karıştırılır; apne solunumun tam kesilmesini ifade eder.