Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Disfemi

Dysphemia

Tanım

Duygusal ya da zihinsel bozukluklarla bağlantılı olan, sıklıkla nörolojik bir yatkınlığı da içeren fonasyon, artikülasyon veya işitme bozukluğudur.

Örnek Vaka / Uygulama

Yoğun performans anksiyetesi yaşayan ve hafif bir nörogelişimsel bazal ganglion hassasiyeti bulunan bir bireyin, kritik bir topluluk önünde konuşma yaparken kelimelerin başındaki sesleri sürekli yinelemesi ve fonasyonu sürdürememesi.

Derin Analiz

Disfemi kavramı, tarihsel olarak konuşma akıcılığındaki bozulmaların (özellikle kekemeliğin eski ve daha kapsamlı karşılığı olarak) psikopatolojik ve nörolojik temellerini incelemek için geliştirilmiştir. Modern klinik pratikte tek başına dar bir tanı kategorisinden ziyade, motor konuşma becerileri ile duygusal düzenleme merkezleri (özellikle limbik sistem ve bazal ganglionlar arası devreler) arasındaki disfonksiyonel etkileşimi işaret eder. Konuşma üretimi; karmaşık işitsel-motor entegrasyon, fonemik planlama ve somatik ekspresyon gerektirir. Duygusal stres, anksiyete bozuklukları veya altta yatan nöropsikiyatrik hassasiyetler bu entegrasyonu bozarak artikülasyon kusurlarına yol açabilir.

Etimoloji

Antik Yunanca 'dys-' (bozuk, zor, kusurlu) ve 'phēmē' (konuşma, söz, ün) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Afazi (edinilmiş dil bozukluğudur, disfemi ise daha çok motor ve duygusal temelli bir akıcılık/artikülasyon sorunudur) ve Dizartri (tamamen saf nöromüsküler bir motor konuşma kusurudur, duygusal köken barındırmaz).