Antijen
Antigen
Tanım
Bağışıklık sistemi tarafından yabancı olarak algılanan ve spesifik antikorların üretimini tetikleyerek bağışıklık tepkisi uyandıran her türlü moleküler yapı.
Örnek Vaka / Uygulama
Otoimmünite araştırmalarında, miyelin kılıfındaki bazı proteinlerin (örneğin Miyelin Temel Proteini) birer otoantijen olarak işlev görmesi, bağışıklık sisteminin kendi dokularına saldırmasına ve multipl skleroz gibi nörolojik tablolara zemin hazırlaması.
Derin Analiz
İmmünoloji ve nöroimmünoloji bağlamında antijenler, lenfosit yüzeyindeki reseptörler (B hücre reseptörü ve T hücre reseptörü) tarafından tanınan moleküler belirteçlerdir. Protein, polisakkarit, lipid veya nükleik asit türevleri olabilirler. Makrofajlar ve dendritik hücreler gibi antijen sunan hücreler (APC), bu molekülleri işleyerek T hücrelerine sunar ve edinilmiş (adaptif) bağışıklık yanıtını başlatır. Psikoneuroimmunoloji alanında, çevresel stresörlerin yol açtığı kortizol salınımının immün sistem üzerindeki baskılayıcı etkileri incelenirken antijen-antikor dinamikleri temel biyobelirteçler olarak kullanılır.
Etimoloji
Fransızca antijène kelimesinden türetilmiştir; Yunanca anti- (karşı, zıt) ve genēs (doğan, üreten) köklerinin birleşiminden meydana gelir.
Karıştırmayın
Antikor (antijenin tetiklediği savunma molekülüdür) ve hapten (tek başına immünojenik olmayıp bir taşıyıcı proteine bağlanarak antijen etkisi gösteren küçük molekül).
Keşfetmeye Devam Edin
Antikor
Antibody
B lenfositleri tarafından üretilen ve spesifik antijenlerle etkileşime girerek onları etkisiz hale getiren modifiye edilmiş glikoprotein yapısındaki molekül.
Otoimmünite
Autoimmunity
Bağışıklık sisteminin organizmanın kendi dokularını 'yabancı' olarak algılaması ve bu yapılara karşı immünolojik bir saldırı başlatması durumu.