Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kronik Beyin Bozukluğu

Chronic Brain Disorder

Tanım

Beyin hasarıyla ilişkili olan ve bilişsel, motor, duyusal ya da duygusal işlevlerin bir veya daha fazla alanında kalıcı bozulmaya yol açan uzun süreli nörolojik durum.

Örnek Vaka / Uygulama

62 yaşında geçirdiği şiddetli sol hemisfer iskemik inme sonrası motor ve bilişsel yetilerinde tam iyileşme görülmeyen, ifade edici afazi ve kalıcı yürütücü işlev kayıpları yaşayan bir hastanın durumu.

Derin Analiz

Kronik beyin bozuklukları; travma, serebrovasküler olaylar (inme), merkezi sinir sistemi enfeksiyonları veya nörodejeneratif süreçler gibi çeşitli etiyolojiler sonucunda ortaya çıkan kalıcı nöronal yıkımı ifade eder. Nörobiyolojik düzeyde, sinaptik plastisitenin bozulması, nöronal kayıp ve beyin ağlarındaki yapısal bağlantısallığın kalıcı olarak zarar görmesiyle karakterizedir. Akut durumların aksine, bu bozukluklarda patolojik süreç reversibl değildir ve hastanın yaşam kalitesi ile nöropsikolojik profili üzerinde uzun vadeli, regresif etkiler bırakır. Klinik değerlendirmede, işlevsel yetersizliğin yaygınlığı ve etkilenen spesifik kortikal veya subkortikal bölgelerincelenir.

Etimoloji

Yunanca 'chronos' [zaman] kökünden türetilen 'chronic' (kalıcı, uzun süreli) sıfatı ile Orta İngilizce ve Cermen kökenli 'brain' ve Latince 'perturbatio' kavramlarından evrilen 'disorder' kelimelerinin birleşimi.

Karıştırmayın

Akut beyin sendromu veya delirium ile karıştırılır; temel fark, kronik bozuklukların kalıcı, ilerleyici veya sekel bırakan uzun vadeli yapıda olması, akut durumların ise genellikle ani başlangıçlı ve reversibl seyretmesidir.