Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kronik

Chronic

Tanım

Uzun bir süre devam eden, yavaş seyirli ve genellikle tam iyileşmeye dirençli durum veya belirtileri tanımlayan sıfat.

Örnek Vaka / Uygulama

Majör depresif bozukluk tanısı alan bir bireyin belirtilerinin hafifleyip şiddetlenerek aralıksız iki yıldan uzun sürmesi ve bu durumun kişinin mesleki ve sosyal işlevselliğini kalıcı olarak etkilemesi kronik bir seyrin klinik görünümüdür.

Derin Analiz

Klinik psikoloji ve tıp literatüründe kronisite, patolojinin ya da semptomatolojinin belirli bir eşik süreyi (genellikle 3 ila 12 ay arası) aşarak süreklilik kazandığı durumları ifade eder. Akut durumların aksine ani başlangıçlı ve kısa süreli değildir; bireyin adaptif kapasitesini zamanla aşındıran, remisyon ve relaps döngüleriyle seyreden bir persistans gösterir. Nörobiyolojik ve fizyolojik düzeyde, kronik durumlar homeostatik sistemlerin uzun vadeli ve kalıcı adaptasyonlarına (allostatik yük) işaret eder. Tedavi süreçlerinde semptomların ortadan kaldırılmasından ziyade, uzun vadeli yönetim, işlevselliğin korunması ve yaşam kalitesinin artırılması hedeflenir.

Etimoloji

Antik Yunanca 'khronos' (zaman) kelimesinden türetilen 'chronikos' sözcüğünden Latinceye 'chronicus' olarak geçmiştir; zamanla ilgili, uzun süreli anlamına gelir.

Karıştırmayın

Akut (ani başlangıçlı ve kısa süreli) ve episodik (aralıklı tekrarlayan ancak aralarda tamamen düzelen) kavramlarıyla karıştırılır; kronik durumlar süreklilik arz eder ve tam iyileşmeye dirençlidir.