Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Dil Bozukluğu

Language Deficit

Tanım

Nörolojik işlev bozukluğuna bağlı olarak bir çocukta normal konuşma ve dil gelişiminin olmaması, kaybolması veya gecikmesi durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Yedi yaşındaki bir çocuk, zeka düzeyinin ve işitme yetisinin normal sınırda olmasına rağmen, üç kelimelik basit cümleler kurmakta zorlanmakta, fiil çekimlerini kullanamamakta ve yönergeleri anlamakta güçlük çekmektedir. Nöroloji ve çocuk psikiyatrisi değerlendirmesinde, sol temporal ve frontal bölgeler arasındaki sinaptik iletim ve kortikal olgunlaşmada gecikme saptanmıştır.

Derin Analiz

Dil bozukluğu (language deficit), nörogelişimsel süreçlerde ve nörobiyolojik altyapıda ortaya çıkan aksaklıkların lisan edinimi üzerindeki doğrudan yansımasıdır. Genellikle sol hemisferdeki perisylvian bölge, Broca ve Wernicke alanları arasındaki yapısal veya fonksiyonel bağlantısallık kusurlarıyla ilişkilendirilir. Bilişsel ve nöropsikolojik açıdan bu durum, fonolojik, morfolojik, sentaktik ve semantik kodlama süreçlerinde entegrasyon hatalarına yol açar. Gelişimsel evrede akustik uyarıcıların işlenmesi, fonolojik belleğin aktif kullanımı ve semantik ağların inşası nörolojik kısıtlılıklar nedeniyle sekteye uğrar. Klinik pratikte bu tablo, çocuğun ekspresif (ifade edici) ve reseptif (alıcı) dil becerilerinde kronik bir geri kalmışlık şeklinde kendini gösterir.

Etimoloji

Latince 'lingua' (dil, lisan) kökünden türetilen 'language' ile Latince 'deficere' (eksik olmak, yetersiz kalmak) fiilinden gelen 'deficit' sözcüklerinin birleşiminden oluşur.

Karıştırmayın

Konuşma bozukluğu (speech disorder) ile sıklıkla karıştırılır; ancak dil bozukluğu, kelimelerin telaffuz mekaniklerinden ziyade lisanın sembolik sistemini anlama ve üretme kapasitesindeki merkezi bilişsel ve nörolojik yetersizliği ifade eder.