Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Zeka

İntelligence

Tanım

Bilgi edinme, deneyimlerden öğrenme, çevreye uyum sağlama, soyut düşünme ve akıl yürütme kapasitelerini içeren çok yönlü bilişsel yetenek.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik ve eğitim bağlamında, bireyin akademik ve işlevsel kapasitesini değerlendirmek amacıyla Stanford-Binet veya Wechsler Zeka Ölçekleri (WAIS) uygulanır. Örneğin, bir klinisyenin yönelttiği karmaşık bir analoji testinde bireyin soyut ilişkileri kurabilme hızı, onun akışkan zeka performansının somut bir göstergesidir.

Derin Analiz

Zeka, bilişsel psikoloji ve nörobilimde tekil bir yapıda olmaktan ziyade, birbirine entegre olmuş işlevsel ağların birleşimi olarak ele alınır. Çağdaş psikometride en kabul gören çerçeve, Cattell-Horn-Carroll (CHC) kuramıdır; bu model zekayı genel faktör (g) altında toplanan akışkan zeka (gf - soyut akıl yürütme) ve içselleştirilmiş bilgi birikimini temsil eden kristalize zeka (gc) olarak iki ana kategoride inceler. Nörobiyolojik düzeyde, frontoparietal ağın yapısal ve işlevsel bağlantısallığı, bilgi işleme hızı ve çalışma belleği kapasitesi ile doğrudan ilişkilidir.

Etimoloji

Latince 'intellegere' [anlamak, kavramak, idrak etmek] fiilinden türetilmiştir. 'inter-' [arasında] ve 'legere' [seçmek, toplamak, okumak] köklerinin birleşiminden evrilmiştir.

Karıştırmayın

Bilgi (knowledge) ile sıklıkla karıştırılır; bilgi depolanan enformasyonun toplamıyken, zeka bu enformasyonu işleme ve yeni durumlara transfer etme kapasitesidir. Ayrıca akademik başarı (achievement) ile zeka eş anlamlı değildir; başarı, zekanın yanı sıra motivasyon ve çevresel fırsatların da bir sonucudur.