Elektrodiagnoz
Electrodiagnosis
Tanım
Sinir ve kas sistemlerinin elektriksel aktivitelerini değerlendirmek veya bu dokulara elektriksel akım uygulamak suretiyle gerçekleştirilen tanısal inceleme yöntemi.
Örnek Vaka / Uygulama
Ellerinde uyuşma, güç kaybı ve gece artan ağrılarla başvuran bir hastada, median sinirin karpal tünel içerisindeki iletim hızının yavaşladığını ve distal motor latansının uzadığını saptamak amacıyla uygulanan sinir iletim çalışması bir elektrodiagnoz prosedürüdür.
Derin Analiz
Elektrodiagnoz, nöroloji ve klinik nörofizyolojide periferik sinir sistemi patolojilerini, nöromüsküler kavşak bozukluklarını ve miyopatileri saptamak amacıyla kullanılan enstrümantal bir değerlendirme protokolüdür. Temelinde, uyarılabilir dokuların (aksiyon potansiyelleri üreten hücrelerin) biyoelektriksel özelliklerinin dışsal akımlar veya iğne elektrotlar vasıtasıyla kaydedilmesi yatar. Elektromiyografi (EMG) ve sinir iletim çalışmaları (NCS) bu kategorinin klinik omurgasını oluşturur. Yöntem, sinir hasarının lokalizasyonunu, aksonal kayıp ile miyelin hasarı arasındaki etiyolojik farkı ve lezyonun kronisitesini yüksek bir zamansal çözünürlükle ortaya koyar.
Etimoloji
Modern Latince 'electro-' [elektrik, kehribar kökenli elektron] + Yunanca 'diagnosis' [dia- [içinden, aracılığıyla] + gnosis [bilgi, tanıma]] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Elektroensefalografi (EEG) ile sıklıkla karıştırılır; EEG merkezi sinir sisteminin (beyin korteksi) elektriksel aktivitesini kaydederken, elektrodiagnoz periferik sinirleri ve iskelet kaslarını hedef alır.