Organisite
Organicity
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
1950'li yıllarda klinik bir psikoloğun, Bender Gestalt Testi'nde hata yapan bir hastanın protokolünü inceleyerek 'belirgin bir organisite bulgusuna' rastladığını rapor etmesi; yani hastanın bilişsel kayıplarını doğrudan saptanabilir bir beyin hasarına bağlaması.
Derin Analiz
Organisite kavramı, yirminci yüzyılın ortalarındaki nöropsikolojik değerlendirmelerde, özellikle psikiyatrik belirtilerin organik bir temele (yani merkezi sinir sistemindeki yapısal bir patolojiye) dayanıp dayanmadığını ayırt etmek amacıyla yaygın olarak kullanılmıştır. Tarihsel olarak, 'organik beyin sendromu' gibi kategorizasyonların temelini oluşturmuştur. Günümüz modern nöropsikolojisi ve DSM-5 sınıflandırma sistemlerinde, bu indirgemeci terim büyük ölçüde terk edilmiş; bunun yerine nörobilişsel bozukluklar, spesifik lezyon lokalizasyonları ve işlevsel bozuklukları ayırt eden daha multidisipliner ve rafine tanı kriterleri benimsenmiştir.
Etimoloji
Latince 'organum' (alet, organ) kökünden türetilmiş olup, biyolojik bir yapının veya organın varlığına ya da işlev bozukluğuna atıfta bulunur.
Karıştırmayın
Fonksiyonel bozukluklar (altta yatan yapısal bir lezyon olmaksızın ortaya çıkan durumlar) ve nörokognitif bozukluklar (güncel klinik terminolojide beyin işlev bozukluğunu tanımlayan modern karşılıklar).
Keşfetmeye Devam Edin
Nöropsikolojik Değerlendirme
Nöropsikolojik Değerlendirme
Neuropsychological Assessment
Çeşitli standardize testler aracılığıyla beyin hasarı veya işlev bozukluğunun varlığını, doğasını ve kapsamını saptayan kapsamlı klinik değerlendirme süreci.
İncele