Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Hilus

Hilus

Tanım

Anatomik bir yapının damar, sinir ve kanalların girip çıktığı girintili veya çukurluk bölgesi.

Örnek Vaka / Uygulama

Temporal lob epilepsisi vakalarında, hipokampal hilus bölgesindeki internöronların kaybı, nöbetlerin tetiklenmesinde ve epizodik bellek açıklarının ortaya çıkmasında merkezi bir rol oynamaktadır.

Derin Analiz

Nöroanatomi ve genel histolojide hilus, bir organa veya dokuya yapıların bağlandığı kapı veya geçiş noktası işlevi görür. Psikobiyolojik bağlamda, özellikle hipokampal formasyonda yer alan dentate gyrus (dişli kıvrım) ile ammon boynuzu arasındaki hilus (hilus gyrus dentati), yassı hücreleri ve yürüttüğü mossy fiber (mürekkep balığı lifi) bağlantıları sayesinde bellek konsolidasyonu ve epileptogenez süreçlerinde kritik bir nöral kavşak oluşturur. Bu bölgedeki nöronal kayıplar, bilişsel işlev bozuklukları ile doğrudan ilişkilendirilmektedir.

Etimoloji

Latince 'hīlum' (fasulyenin göbeği, küçük leke veya çukurluk) kelimesinden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Hilus terimi, karaciğer, akciğer ve böbrek gibi organların yanı sıra beyin dokusunda da kullanıldığı için karıştırılabilir; ayırt edici nokta her anatomik yapının kendine özgü vasküler ve sinirsel giriş kapısını ifade etmesidir.