Antijen-antikor Tepkimesi
Antigen–antibody Reaction
Tanım
Vücudun yabancı maddelere karşı doğal savunmasının bir parçası olarak, bir antikorun kendine özgü antijenine yüksek spesifisiteyle bağlanma süreci.
Örnek Vaka / Uygulama
Laboratuvar ortamında bir hastanın kan serumundaki spesifik bir patojene ait antikorların tespit edilmesi amacıyla kullanılan ELISA (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay) testi, antijen-antikor tepkimesinin optik sinyale dönüştürülmesi prensibine dayanır.
Derin Analiz
Antijen-antikor tepkimesi, bağışıklık sisteminin humoral kolunun temel moleküler temelini oluşturur. İmmünoglobulinlerin (antikorlar) değişken (Fab) bölgeleri, patojenlerin yüzeyindeki spesifik epitoplara (antijenik belirleyiciler) kovalent olmayan zayıf bağlar (hidrojen bağları, elektrostatik etkileşimler ve van der Waals kuvvetleri) aracılığıyla kilit-anahtar uyumuyla kilitlenir. Bu bağlanma olayı, yabancı antijenin nötralize edilmesini sağlar, kompleman sistemini aktive eder veya makrofajlar ve nötrofiller gibi fagositik hücrelerin opsonizasyon yoluyla patojeni ortadan kaldırmasını kolaylaştırır. İkincil bağışıklık yanıtında bellek hücrelerinin devreye girmesiyle bu süreç çok daha hızlı ve yüksek afiniteli gerçekleşir.
Etimoloji
Antikor: Fransızca anticorp (anti- [karşı] + corps [gövde/vücut]); Antijen: İngilizce antibody generator kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
İmmün yanıt (genel savunma mekanizmalarının tamamını kapsar; antijen-antikor tepkimesi ise bu yanıtın spesifik bir moleküler basamağıdır) ve antijen sunumu.
Keşfetmeye Devam Edin
Antikor
Antibody
B lenfositleri tarafından üretilen ve spesifik antijenlerle etkileşime girerek onları etkisiz hale getiren modifiye edilmiş glikoprotein yapısındaki molekül.
Antijen
Antigen
Bağışıklık sistemi tarafından yabancı olarak algılanan ve spesifik antikorların üretimini tetikleyerek bağışıklık tepkisi uyandıran her türlü moleküler yapı.