Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Ön Beyin

Forebrain

Tanım

Embriyonik nöral tüpün anterior bölümünden gelişen, telensefalon ve diensefalon yapılarını kapsayan beynin en rostral anatomik ana bölümüdür.

Örnek Vaka / Uygulama

Nöroloji kliniğine gelen bir hastada ön beyin yerleşimli diensefalon hasarı (örneğin talamik infarkt) saptandığında, hastada duyusal verilerin kortikal entegrasyonunda bozulmalar ve uyku-uyanıklık döngüsünde ciddi disregülasyonlar gözlemlenir.

Derin Analiz

Ön beyin veya prosensefalon, omurgalı beyin gelişiminde filogenetik ve ontogenetik olarak en üst düzey bilişsel, duyusal ve motor entegrasyon merkezlerini barındırır. Embriogenez sürecinde ilk olarak üç ana beyin vezikülünden biri olarak belirir; ilerleyen evrelerde telensefalon (serebral hemisferler, bazal gangliya ve limbik sistem yapıları olan amigdala ile hipokampus) ve diensefalon (talamus, hipotalamus, epitalamus ve subtalamus) olmak üzere iki ikincil veziküle ayrılır. Nörobiyolojik işlevsellik açısından duyusal girdilerin (koku hariç) kortekse iletilmesinden, homeostatik dengenin düzenlenmesinden, istemli hareketlerin planlanmasından ve bellek, duygu gibi karmaşık üst düzey zihinsel süreçlerin yürütülmesinden doğrudan sorumludur.

Etimoloji

İngilizce 'fore' [ön/ileride] + 'brain' [beyin] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Yunanca karşılığı olan 'prosencephalon' ise 'pros' [ön/ileri] + 'encephalon' [beyin, Yunanca enkephalos] köklerine dayanır.

Karıştırmayın

Orta beyin (mesensefalon) ve arka beyin (rombensefalon); ön beyin ise beyin sapının rostralinde yer alan ve daha üst düzey bilişsel-duyusal işlemleri yürüten ana yapıdır.