Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Abiyotrofi

Abiotrophy

Tanım

Vücut dokularının, organlarının veya sistemlerinin dejenerasyonu veya işlev kaybı; özellikle genetik bir kusura bağlı erken yaşlanma ve yıkım durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir vakada, genetik olarak aktarılan Huntington hastalığı seyrinde bazal ganglionlardaki nöronların çevresel hiçbir hasar olmaksızın kendi içsel programlarıyla zamanla dejenere olup motor kontrolü kaybettirmesi abiyotrofinin net bir örneğidir.

Derin Analiz

Abiyotrofi, hücresel düzeyde metabolik veya genetik bir programlama hatası nedeniyle, normal gelişimini tamamlamış doku veya organların zamanından önce canlılığını yitirmesi sürecini tanımlar. Klinik nöroloji ve nöropatoloji bağlamında, bu kavram genellikle nörodejeneratif süreçleri açıklar. Örneğin, serebellar abiyotrofide olduğu gibi, beyincikteki Purkinje hücreleri gibi özelleşmiş nöronal yapılar genetik bir predispozisyonla erken apoptotik sürece girer. Bu durum, dokunun dışsal bir toksin veya travmaya maruz kalmasından ziyade, hücrenin kendi dahili genetik saatindeki kusur yüzünden programlanan yaşam süresini tamamlayamaması ve erken harabiyete uğraması mekanizmasıyla işler.

Etimoloji

Yunanca 'a-' [yokluk/olumsuzluk] + 'bios' [yaşam] + 'trophe' [beslenme/gelişme] köklerinden türetilmiştir; kelime anlamı olarak 'yaşam veya beslenme yoksunluğuna bağlı gelişimsel gerileme' demektir.

Karıştırmayın

Nekroz (dışsal travma veya iskemi sonucu akut hücre ölümü) ve Apoptoz (normal programlı hücre ölümü) ile karıştırılır; abiyotrofi ise fizyolojik programın patolojik ve erken bir şekilde, genellikle genetik bir kusurla tetiklenerek doku bütünlüğünü kaybetmesidir.