Yürüyüş Apraksisi
Apraxia Of Gait
Tanım
Temel motor, duysal veya serebellar fonksiyonlarda belirgin bir kayıp olmamasına rağmen, daha önceden öğrenilmiş yürüme motor programlarının ardışık olarak icra edilememesi durumu.
Örnek Vaka / Uygulama
72 yaşında erkek hasta, nöroloji polikliniğine dengesizlik ve yürüyememe şikayetiyle getirilir. Yapılan muayenede hastanın uzuvlarında tam güç kaybı saptanmaz, refleksler normaldir ve duysal kusur yoktur. Hasta muayene masasına uzandığında bacaklarını serbestçe büküp uzatabilmektedir. Ancak ayağa kaldırılıp yürümesi istendiğinde, ayak tabanları yere adeta mıknatıs gibi yapışır, ilk adımı atamaz ve gövdesini ileri doğru koordine edemez.
Derin Analiz
Yürüyüş apraksisi, genellikle frontal lobların (özellikle ek motor alan ve prefrontal korteks) subkortikal yapılarla, bazal ganglionlarla ve talamusla olan bağlantılarının bozulmasıyla ortaya çıkan üst düzey bir motor planlama bozukluğudur. Hastalar bacaklarını yatay düzlemde veya yatakta normal şekilde hareket ettirebilirler; ancak ayağa kalkıp yürüme komutu verildiğinde adımlama paternini başlatamazlar veya sürdüremezler. Sıklıkla normal basınçlı hidrosefali, vasküler lökoensefalopati veya yaygın frontal lob patolojileri ile ilişkilendirilir. Nörolojik muayenede kas gücü ve propriosepsiyon korunmuş olmasına karşın, yürüyüş esnasında ayakların yere yapışmış gibi görünmesi (festinasyon veya manyetik yürüyüş) tipiktir.
Etimoloji
Yunanca 'a-' (olumsuzluk, yoksunluk) ve 'praksia' (eylem, hareket etme) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiş, Latince 'gait' (yürüyüş) terimiyle klinik literatürde yer bulmuştur.
Karıştırmayın
Serebellar ataksi ile sıklıkla karıştırılır; ancak atakside geniş tabanlı ve sarhoş yürüyüşü görülürken, yürüyüş apraksisinde temel sorun motor programlama ve başlatma kısıtlılığıdır. Ayrıca Parkinson hastalarındaki bradikinezi ve donma (freezing) fenomeni ile de ayırıcı tanı gerektirir.