Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Erken İki Dillilik

Early Bilingualism

Tanım

Çocukluk evresinin ilk yıllarında, genellikle birinci dil edinim süreci henüz tamamlanmadan iki dilin eşzamanlı veya ardışık olarak kazanılması durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Evde sürekli olarak hem Türkçe hem de İngilizce konuşulan bir ailede büyüyen dört yaşında bir çocuk, iki dili de gramer kurallarına tam hakimiyetle ve aksansız bir şekilde konuşur; diller arası geçişleri bağlama göre kusursuz yönetir.

Derin Analiz

Erken iki dillilik, nörobiyolojik gelişim sürecinde kritik dönem hipotezi ile doğrudan ilişkilidir. Yaşamın ilk beş yılı içinde iki dile maruz kalan bireylerde, her iki dil de sol hemisferin Broca ve Wernicke alanlarında daha entegre ve örtüşen sinaptik ağlarda temsil edilir. Bu durum, geç iki dilliliğe kıyasla fonolojik ve gramatik yetkinliğin anadil düzeyinde ('nativelike') gerçekleşmesini sağlar. Nörogörüntüleme çalışmaları, erken iki dilli bireylerin prefrontal kortekste daha yüksek gri madde yoğunluğuna ve üstün bilişsel kontrol mekanizmalarına (yürütücü işlevler) sahip olduğunu göstermektedir.

Etimoloji

Latince 'bi-' (iki) + 'lingua' (dil) kökünden türetilen 'bilingualism' teriminin, 'önce' anlamındaki 'early' sıfatıyla birleşmesiyle oluşmuştur.

Karıştırmayın

Geç iki dillilik (late bilingualism) ile karıştırılır; geç iki dillilikte ikinci dil edinim süreci birinci dilin oturduğu 5 yaşından veya ergenlikten sonra başlar ve genellikle fonolojik aksan barındırır.