Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Yıkılım

Degradation

Tanım

Nörofizyolojide nörotransmitter moleküllerinin inaktif metabolitlere parçalanma süreci; genel anlamda ise herhangi bir değerin, kalitenin veya işlevsel düzeyin azalması ya da düşmesi.

Örnek Vaka / Uygulama

Sinaptik aralığa salınan asetilkolin molekülünün asetilkolinesteraz enzimi tarafından kolin ve asetat moleküllerine parçalanarak etkisiz hale getirilmesi, nörotransmitter yıkılımının klasik bir nörofizyolojik örneğidir.

Derin Analiz

Nörobiyolojik düzlemde yıkılım (degradation), sinaptik aralıktaki kimyasal sinyalleşmenin sonlandırılmasında kritik bir rol oynar. Nörotransmitterlerin (örneğin asetilkolin veya katekolaminler) reseptörlerine bağlanıp işlevlerini yerine getirmesinin ardından sinaptik aralıkta birikmesini önlemek amacıyla enzimatik yollarla (örneğin asetilkolinesteraz veya monoamin oksidaz aracılığıyla) inaktif formlara dönüştürülmesini kapsar. Bu mekanizma, sinaptik plastisitenin sürdürülebilmesi ve sinir sisteminin aşırı uyarılmasının (eksitotoksisite) engellenmesi adına homeostatik bir zorunluluktur. Genel psikolojik ve biyolojik bağlamda ise yapıların, işlevlerin veya hücresel bütünlüğün aşınması, bozulması veya dejenerasyonu anlamına gelir.

Etimoloji

Latince 'de-' (aşağı, uzaklaşma, tersine çevirme) ve 'gradus' (adım, basamak, dere) köklerinin birleşmesinden türetilmiştir; kelime anlamı olarak 'mertebe veya düzey kaybetme' sürecini ifade eder.

Karıştırmayın

Geri alım (reuptake) mekanizması ile sıkça karıştırılır; geri alımda molekül kimyasal olarak parçalanmadan presinaptik nörona orijinal formuyla geri taşınırken, yıkılımda molekül enzimatik olarak kimyasal yapı değişikliğine uğratılarak etkisizleştirilir.