Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Hava-kemik Açıklığı

Air–bone Gap

Tanım

Hava yolu ve kemik yolu işitme eşikleri arasındaki desibel cinsinden fark olup, dış veya orta kulaktaki iletim tipi işitme kayıplarının göstergesidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Yirmili yaşlarında kronik orta kulak enfeksiyonu hikayesi olan bir hastanın saf ses odyometri testinde; 1000 Hz frekansında hava yolu işitme eşiği 40 dB HL iken, kemik yolu işitme eşiği 15 dB HL olarak ölçülmüştür. Aradaki 25 dB'lik bu fark (hava-kemik açıklığı), kokleanın işlevinin normal olduğunu ancak sesin orta kulaktaki mekanik bir engel nedeniyle tam olarak iletilemediğini, yani iletim tipi bir patoloji bulunduğunu kanıtlar.

Derin Analiz

Odyolojide işitme kaybının tipini ve yerini saptamak için hava yolu iletimi (kulak kepçesinden kokleaya ses iletimi) ve kemik yolu iletimi (kafatası kemiklerinin titreştirilmesiyle kokleanın doğrudan uyarılması) kıyaslanır. Normal bir işitme sisteminde veya saf sensorinöral tip kayıplarda bu iki eşik çakışır veya aradaki fark klinik olarak anlamlı (genellikle 10 dB'den az) düzeydedir. Ancak dış kulak yolunda atrezi, buşon, kulak zarında perforasyon, otoskleroz veya orta kulak efüzyonu gibi iletim mekanizmalarını engelleyen patolojiler bulunduğunda, sesin hava yoluyla iletimi bozulur ancak kemik yoluyla doğrudan kokleaya ulaşan ses etkilenmez. Bu durum, odyogramda hava-kemik açıklığı olarak kendini gösterir ve iletim tipi işitme kayıp miktarını doğrudan quantify eder.

Etimoloji

İngilizce 'air' (hava) ve 'bone' (kemik) kelimeleri ile 'gap' (açıklık, fark) sözcüğünün birleşiminden oluşan odyolojik bir terimdir.

Karıştırmayın

Sensorinöral İşitme Kaybı (iç kulak veya işitme siniri kaynaklıdır ve hava-kemik açıklığı görülmez, her iki eşik de aynı oranda yükselmiştir) ve Maskeleme (odyometride karşı kulağın test edilmesini engellemek için verilen gürültü prosedürü).