Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Konjenital Görme Bozukluğu

Congenital Visual İmpairment

Tanım

Doğum anında veya doğumdan hemen sonra mevcut olan kısmi ya da toplam görme kaybı durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Doğuştan bilateral katarakt nedeniyle hiç ışık uyarımı alamamış 8 aylık bir bebek, nesne kalıcılığı ve uzamsal derinlik algısı testlerinde yaşından beklenen motor uzanma tepkilerini gösterememektedir; ancak işitsel uyaranlara karşı olağanüstü bir yönelim hassasiyeti sergilemektedir.

Derin Analiz

Gelişimsel nörobiyoloji ve duyusal ekoloji açısından, konjenital görme bozukluğu, görsel korteksin erken dönemde yapısal ve işlevsel organizasyonunu kökten değiştirir. Doğuştan gelen görsel girdinin yoksunluğu, görsel korteksin diğer duyusal modaliteler (işitsel ve somatosensoriyel) tarafından yeniden yapılandırılmasına (cross-modal plasticity) yol açar. Çocukluk evresindeki bu kritik gelişim pencerelerinde yeterli duyusal uyarım sağlanmadığı takdirde, duyu-motor entegrasyonu sekteye uğrar ve postural kontrol, mekansal haritalama ile sosyal iletişim becerilerinde ikincil gecikmeler kaçınılmaz hale gelir. Etiyolojide en sık prenatal enfeksiyonlar, konjenital kataraktlar ve prematürite retinopatisi rol oynar.

Etimoloji

Latince 'congenitus' (birlikte doğmuş; 'com-' [birlikte] + 'gignere' [doğurmak]) ve Latince 'visus' (görüntü, görme) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Sonradan kazanılmış görme bozukluğu (adventitious visual impairment) ile karıştırılır; sonradan kazanılan durumda birey görsel deneyime ve görsel hafızaya sahipken, konjenital vakalarda hiç görsel referans noktası yoktur.