Elektriksel İntrakraniyal Stimülasyon
Electrical İntracranial Stimulation
Tanım
Kafatasının cerrahi olarak açılması veya stereotaktik yöntemlerle doğrudan beyin dokusu içerisine yerleştirilen elektrotlar aracılığıyla elektriksel akım verilmesi prosedürüdür.
Örnek Vaka / Uygulama
Parkinson hastasında tremor semptomlarını hafifletmek amacıyla sublamik çekirdeğe (subthalamic nucleus) yerleştirilen elektrotlar aracılığıyla yüksek frekanslı elektriksel intrakraniyal stimülasyon uygulanması.
Derin Analiz
Nörobilim ve nörofizyolojide kullanılan elektriksel intrakraniyal stimülasyon, nöronal popülasyonların membran potansiyellerini dışsal olarak manipüle ederek belirli sinir devrelerinin aktivitesini baskılama veya tetikleme esasına dayanır. Derin beyin stimülasyonu (DBS) gibi klinik uygulamalarda ve epilepsi cerrahisinde epileptik odakların haritalandırılmasında (kortikal stimülasyon haritalaması) kritik bir rol oynar. Akım parametreleri (frekans, genlik, pals genişliği), hedef dokunun fizyolojik özelliklerine ve hedeflenen nöromodülasyon etkisine göre titizlikle kalibre edilir. Sinirbilimsel araştırmalarda nedensellik bağını kurmak için altın standart yöntemlerden biridir.
Etimoloji
Latince 'electricus' [kehribarî, elektrik taşıyan] + Latince 'intra' [içinde] + Latince 'cranium' [kafatası] + Latince 'stimulatio' [uyarma, harekete geçirme] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Transkraniyal Manyetik Stimülasyon (TMS) ve Transkraniyal Doğru Akım Stimülasyonu (tDCS). Ayırt edici fark, bu yöntemlerin kafatası dışından (non-invaziv) uygulanması, intrakraniyal stimülasyonun ise cerrahi müdahale ile doğrudan beyin parankimi içine (invaziv) uygulanmasıdır.