Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Miyensefalon

Myelencephalon

Tanım

Embriyonik arka beynin (rombensefalon) en kaudal (arkadaki) kesimi olup, ilerleyen gelişim evresinde medulla oblongata'yı (omurilik soğanını) oluşturan ana yapısal öncü.

Örnek Vaka / Uygulama

Embriyogenezin 5. haftasında yapılan yüksek çözünürlüklü nörogörüntüleme veya in vitro histolojik incelemelerde, rombensefalonun kaudal sınırındaki miyensefalon vezikülünün gelişimi takip edilir; bu bölgedeki yapısal kusurlar, Chiari malformasyonu veya bulber kökenli doğumsal otonomik dispne vakalarının temelini oluşturabilir.

Derin Analiz

Nörogelişimsel süreçte miyensefalon, nöral tüpün arka bölümünden (rombensefalon) köken alır ve metensefalon ile birlikte beynin ilk evredeki beş ana vezikülünden birini meydana getirir. Morfolojik olarak miyensefalonun duvarları ve boşluğu (dördüncü ventrikülün kaudal kısmı), yaşamsal otonom fonksiyonları (solunum, kardiyovasküler kontrol, yutma ve kusma refleksleri) yöneten çekirdeklerin yerleşeceği medulla oblongata yapısına evrilir. Nöroanatomi ve gelişimsel nörobiyoloji perspektifinden bakıldığında, bu bölgenin embriyonik segmentasyonu (rombomerler), kranial sinirlerin (IX, X, XI ve XII) motor ve duyusal çekirdeklerinin somatotopik organizasyonunu doğrudan belirler.

Etimoloji

Antik Yunanca 'myelos' (ilik, kemik iliği) + 'enkephalon' (beyin) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Ontogenetik gelişimde omurilik ile beynin geri kalanı arasındaki geçiş bölgesini ifade eder.

Karıştırmayın

Metensefalon (pons ve serebellumun öncüsüdür; miyensefalon ise daha kaudalde yer alıp medulla oblongata'yı oluşturur) ve Telensefalon (ön beynin en gelişmiş kısmıdır).