Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Acosta Sendromu

Acosta’s Syndrome

Tanım

Yüksek rakımlı bölgelerde oksijen basıncının düşmesine bağlı olarak ortaya çıkan fizyolojik ve nörolojik bozukluklar tablosu, akut dağ hastalığı.

Örnek Vaka / Uygulama

Deniz seviyesinde yaşayan bir dağcının, aklimatizasyon (yükseğe uyum) sürecini tamamlamadan 4.000 metre üzerindeki bir zirveye hızla tırmandıktan sonra şiddetli baş ağrısı, bulantı, bilişsel yavaşlama, ani öfke patlamaları ve çevredeki gerçekliği değerlendirmede hafif düzeyde bozulma yaşaması.

Derin Analiz

Acosta Sendromu, klinik psikoloji ve nörobiyoloji bağlamında hipoksiye bağlı serebral ve sistemik yanıtları incelerken ele alınır. 16. yüzyılda José de Acosta'nın And Dağları'nda tanımladığı bu durum, deniz seviyesinden hızla yüksek irtifalara çıkıldığında arteriyel oksijen basıncının (PaO2) düşmesiyle tetiklenir. Beyin dokusundaki geçici oksijen yetersizliği (hipoksi), başta frontal korteks olmak üzere üst düzey bilişsel işlevlerde aksamalara, karar verme bozukluklarına, duygulanım labilitesine ve ağır vakalarda serebral ödem ile karakterize psikopatolojik tablolara yol açabilir. Klinik pratikte primer bir psikiyatrik bozukluk değil, organik kökenli nöropsikiyatrik bir tablodur.

Etimoloji

İspanyol coğrafyacı ve doğa tarihçisi José de Acosta'nın (15391600) soyadından türetilmiştir; 'sendrom' sözcüğü ise Grekçe 'syndromein' (birlikte koşan, bir araya gelen belirtiler) kelimesine dayanır.

Karıştırmayın

Akut panik atak ve anksiyete bozuklukları ile karıştırılabilir; temel ayırt edici fark, Acosta Sendromu'nun fizyolojik hipoksiye bağlı organik bir köken taşıması ve oksijen desteğiyle hızla gerilemesidir.